Zgłoś

Zanim zbudował, zniszczył i nim napełnił, zazdrościł Póki nie pokochał, nienawidził Zmieniał maski zanim włożono mu kaganiec   Ludzka stopa zdeptała słabszych na wszystkich kontynentach, a w czasach pokoju bawiła się w wojnę Ludzka dłoń rzeźbiła nożem buty, torebki, rękawiczki ze skór martwych stworzeń, a kiedy słońce zmieniało własną skórę na czerwień, mieszała tym nożem we własnych żyłach, we własnej krwi, jeśli owa skóra miała inny kolor, a język wydawał obcy dźwięk   Stoimy palec przy palcu, ściśnięci w bryle lodu, nie trzymając się za rączki, i patrzymy na zbliżającego się Titanica, i nawet teraz oskarżamy wszystkie Hypatie świata, bo przecież: „Ja mam czystą kartę” „Co z niemowlętami?” „Ja mam być winny?” „To nie ja zbudowałem ten statek”   Zanim nastąpił koniec i początek, połączyliśmy nasze supły, aby wiązać krawat w szubienicę i poczuliśmy krótkie szczęście, zasypiając przytuleni na wydmach i tańcząc z winem   Wszystko, co ważne, zdarzyło się w ludzkiej historii zanim   więc Zamknij usta pełne ropy Chwal wszystkich androidów wszechświata Żegnaj człowieku na statku i w skale   „A co z Miłością?” Kto pyta? Jej siostra Nienawiść?                              

@Waldemar_Talar_Talar ... codzienność życia to magia ... W punkt ! Dziękuję, pozdrawiam. 

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję za uznanie dla wiersza i fotografii. Dodam tylko, że zdjęcie robione było w mroźny zimowy wieczór i nie współgra z zapachwm bzów przywołanych w wierszu, ale motywem przewodnim są latarnie, stąd to ujęcie pod wierszem:) Pozdrawiam!

@Bożena De-Tre Wiersz z górnej półki.  Pozdrawiam. 

Komentarze dopełniają obraz tego wiersza. Dziękuję bardzo, pozdrawiam.