zezwolenie

[Vica]

powiedz jak daleko do jutra
oddalam się zakrętami
przybliżam przecinając ulice
na którejś ze stacji metra
umknęłam przed bezpieczeństwem

wzięłam więcej niż wypada
niewdzięcznie
stojąc frontem do mojej obojętności
dałeś za wiele

w zamian za przyzwolenie do myśli i ciała
karmisz mnie próżną spojrzeniem

może jutro zaufam
że tak powinniśmy się zestarzeć

[Dawid Rt]

Cześć, Vico. Pierwsza strofa to jak prolog. Im dalej tym ciekawiej.
pozdrawiam

[Pan_Biały]

"powiedz jak daleko do jutra ----> bardziej kształtny będzie ten wers
oddalam się zakrętami
przybliżam przecinając ulice
na którejś ze stacji metra
umknęłam przed bezpieczeństwem ---> może po prostu "uciekłam"

wzięłam więcej niż wypada
niewdzięcznie
stojąc frontem do mojej obojętności
dałeś za wiele

w zamian za przyzwolenie do myśli i ciała
karmisz mnie próżną spojrzeniem

może jutro zaufam
że tak powinniśmy się zestarzeć"

mam odmienne zdanie niż Dawid, dalej nie jest ciekawiej tylko drobniej, wydaje mi się że wszystko jest powiedziane w pierwszej i ostatniej strofie i za nie daję plusa
przepraszam za grzebanie
pozdrawiam
r

[cezary_dacyszyn]

dobrze znowu Cię czytać - bez muzycznych naciągnięć , a ... muzycznie :-) Fajny obrazek , z mądrą , życiową niepewnością ... Podoba się :-))