Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

O biedroneczko poleć do nieba
a przynieś dla nas kawałek chleba
chleba mądrości i przebaczania
który nasyci wartość przetrwania

W świecie gdzie tyle zła i cierpienia
co nasze życie nam w piekło zmienia
Zdrowe uczucia choroba dręczy
to z ich powodu człowiek się męczy

Z ogrodu serca powyrywaj chwasty
naucz sie pokory i cierpliwości
zamykaj na klucz usta czasami
by nie kłóciły się z myślami

Bo rany które często powstają
to nam nienawiść i złość zadają
czerp więc nauki ze Św Księgi
a poznasz siłę i moc potęgi

Opublikowano

I poleciała biedna biedronka
po chleb lecz nie wiem po co do nieba
skoro na ziemi jest tyle zboża
tyle, że chętnych do pracy nie ma.

W tym celu trzeba śmiało rękawy
(i tutaj zwracam się do biedronki)
powyżej łokci mocno zakasać
a nie jak truteń wciąż zbijać bąki.


Pozdrawiam serdecznie
HJ

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja odpowiem że tego chleba
po który leci biedna biedronka
nie znajdziesz w łanach zbóż
bo chleb mądrości i przebaczania
w niebie rozdziela Anioł Stróż
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja odpowiem że tego chleba
po który leci biedna biedronka
nie znajdziesz w łanach zbóż
bo chleb mądrości i przebaczania
w niebie rozdziela Anioł Stróż


A mnie wyrosły zęby mądrości
ale rozumu mi nie dodały
bo wręcz przeciwnie wciąż wyję z bólu
i łażę z kąta w kąt obolały

anioła dotyk nie jest mi znany
stróża i owszem to moja żona
ale aniołkiem to ona nie jest
chyba, że to jest anioł matrona.


Serdecznie pozdrawiam
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja odpowiem że tego chleba
po który leci biedna biedronka
nie znajdziesz w łanach zbóż
bo chleb mądrości i przebaczania
w niebie rozdziela Anioł Stróż


A mnie wyrosły zęby mądrości
ale rozumu mi nie dodały
bo wręcz przeciwnie wciąż wyję z bólu
i łażę z kąta w kąt obolały

anioła dotyk nie jest mi znany
stróża i owszem to moja żona
ale aniołkiem to ona nie jest
chyba, że to jest anioł matrona.


Serdecznie pozdrawiam
HJ

Mnie już te zęby powypadały
bóle rozpędzam ćwiczeniami
jeszcze modlitwy mi pozostały
o dobry Boże módl się za nami

Madrość posiadasz mój drogi panie
bo dar pisania nie wszystkim dany
tu odnajduję nieba działanie
w skarbie którego nie doceniamy
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




A mnie wyrosły zęby mądrości
ale rozumu mi nie dodały
bo wręcz przeciwnie wciąż wyję z bólu
i łażę z kąta w kąt obolały

anioła dotyk nie jest mi znany
stróża i owszem to moja żona
ale aniołkiem to ona nie jest
chyba, że to jest anioł matrona.


Serdecznie pozdrawiam
HJ

Mnie już te zęby powypadały
bóle rozpędzam ćwiczeniami
jeszcze modlitwy mi pozostały
o dobry Boże módl się za nami

Madrość posiadasz mój drogi panie
bo dar pisania nie wszystkim dany
tu odnajduję nieba działanie
w skarbie którego nie doceniamy


Trzpiot ze mnie wielki choć lat bagaże
dźwigam ku ziemi lekko przygięty
zmartwienia trzymam gdzieś za pazuchą
i jestem prawy ale nie święty.

Kłopotom hardo stawiam wyzwanie
stąd chyba we mnie tyle jurności
i nie o seksie teraz mówimy
ale o sile gdy przeciwności

należy zwalczać mozolna pracą,
której owoce jeszcze zielone
i nim dojrzeją to ja być może
zamieszkam w urnie lecz wcześniej spłonę.


Serdecznie pozdrawiam
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Mnie już te zęby powypadały
bóle rozpędzam ćwiczeniami
jeszcze modlitwy mi pozostały
o dobry Boże módl się za nami

Madrość posiadasz mój drogi panie
bo dar pisania nie wszystkim dany
tu odnajduję nieba działanie
w skarbie którego nie doceniamy


Trzpiot ze mnie wielki choć lat bagaże
dźwigam ku ziemi lekko przygięty
zmartwienia trzymam gdzieś za pazuchą
i jestem prawy ale nie święty.

Kłopotom hardo stawiam wyzwanie
stąd chyba we mnie tyle jurności
i nie o seksie teraz mówimy
ale o sile gdy przeciwności

należy zwalczać mozolna pracą,
której owoce jeszcze zielone
i nim dojrzeją to ja być może
zamieszkam w urnie lecz wcześniej spłonę.


Serdecznie pozdrawiam
HJ


Zgodzę się z tobą mój miły panie
świetnie wychodzi ci to pisanie
im więcej wersów rzucasz przed siebie
w mej wyobrazni maluję ciebie

I chociaż życie jak zawierucha
jednych odtrąca a innych słucha
wiem że to wszystko zależy od tego
czy cenisz rady sumienia swego

A wątpliwości wyrwiesz jak ziele
bo nam do szczęścia braknie niewiele
wystarczy bardzo bardzo się starać
resztę załatwi wytrwała wiara

pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziekuje za cieple slowa ktore ogrzaly moje serce przyjemnym ciepelkiem.Szczesc Boze drogi Marku.

Dziękuję za -Szczęść Boże - przyda się ja też życzę błogosławieństwa Bożego na każdy dzień życia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove   Bardzo dziękuję! Świetne spostrzeżenie - i myślę, że tak, mechanizm jest właściwie ten sam -  nie sprzedać produkt czy ideę, tylko sprawić, żeby ktoś sam jej "zapragnął" i uwierzył, że to jego własne odkrycie. Różnica bywa tylko w tym, co na końcu tej drogi czeka - czy realna wartość, czy tylko kolejny "dobrodziej" do utuczenia. :)    Serdecznie pozdrawiam.    @wiedźma   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Łukasz Wiesław Jasiński  dziękuję bardzo za docenienie i komentarz. Pozdrawiam.
    • @Mel666 Tytuł świetny, jak z kroniki policyjnej. Czytając go odnoszę wrażenie, że to notatka z życia.  Nigdy nie była " w pełni wartościowa " - druga rzeka, ubierała się z lumpeksach.  Była  dziwaczką , pijaczką, miała kompleksy. Nawet urodziła się milcząc, zabrano jej nawet pierwszy krzyk. Przyszła na świat w drewnianej chałupie, czyli w biedzie. Jej matka była narkomanką, a siostra prostytutką. Marta nie miała się z czego wybić. Prawda jest taka, że gdy wszyscy się śmieją i nikt w nas nie wierzy to sami zaczynamy wierzyć, że zasługujemy na ten śmiech.  Jedyna osoba, która mogłaby Marcie pomóc był jej chłopak. On zostaje określony jako" seksualny kogucik"  i męska dziwka.  To on zabrał jej ostatnią iluzje. Bierze sznur i odbiera sobie życie.  Nie modli się, bo nie ma już wiary, że ktoś ją usłyszy. Mimo tego ludzie nie płakali, kostucha zebrała żniwo - te słowa rozrywają serce. Ziemia pochłania ją jak przedmiot.   @Mel666 Ten wiersz mnie kompletnie pokonał. Rozwala serce wers o przewroceniu kolejnej kartki. Obojętność zabija. Autentyzm kłuje w sercu, prawda jest brutalna. To wiersz dla czytelników o mocnych nerwach.   
    • @jjzielezinski   Świetny wiersz,  który pod maską prostej rymowanki przemyca współczesne spojrzenie na partnerstwo. Walka o dominację w związku prowadzi do absurdalnych sytuacji. :) Zamiast bawić się w pasterza i stado, znacznie lepiej jest budować relację opartą na wzajemnym szacunku - gdzie dwoje „mądrych” ludzi potrafi spotkać się wpół drogi. Piękne przesłanie!      Nie trzeba nam w domu pasterza ni stada, i puszyć się w kółko, kto dzierży tu ster. Gdy praca po równo na dwoje się składa, to wreszcie jest spokój i układ jest fair!  
    • @Berenika97 To stara zasada w technice sprzedaży - zamiast namawiać walorami produktu - sprawić, żeby klient go zapragnął, przez internalizację wartości produktu: "Spraw aby klient odkrył w sobie nową potrzebę". Ale, czy z propagowaniem każdej "ewangelii" nie jest tak samo? Ber, wierszem i jak zawsze potrzebnie, dziękuję, smakuję :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...