Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ostateczności

Bronisław Jaśmin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bronisław Jaśmin

Bronisław Jaśmin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

świat odkłada się w biodrach. przynajmniej w kieszeniach,
należy aby dłużej wypuszczał korzenie i zielone soki.
czas nie mógł się postarzeć. przeszłość nie pozwala na starzenie się.

i chociaż nie ma zmarszczek, kolejna zima to przyjście zsiwiałego kosmka.
światło wtula się w drzewa, w przekroje poprzeczne
pogody i zegary rozstępują się. ujawniają zmienioną pszenicę i włosy.

i gdy z nich wychodzimy, kończymy nadgarstki złowioną przyszłością
i idziemy bez nich i bezwładnie bez niej. a palce przytrzymują rozdwojone koła.
powoli przesączamy się w tej zawartości, nosząc na plecach niebo, czarno-biały taniec.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • KOBIETA
      rozsądek

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @violetta   poznaj mnie z nią Violetta;) proszę ! może zamiast tak ciężko pracować będę miała kilka takich koleżanek z sercem i jakoś przeżyję;) ?    moja koleżanka dzisiaj mi podarowała herbatkę:) na zdrowie:) i chlebek dla mnie upiekła.! I wiesz co…kocham ją:) całym, moim kobiecym sercem:) 
    • violetta
      Przyjaciel dzień

      Przez violetta · Opublikowano

      Nostalgiczna:)
    • FaLcorN
      Przyjaciel dzień

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Wspólną rzeczywistość? W której masz współudział. Dobranoc!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Migrena
      protokół reanimacyjny

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Bereniko.   Twój komentarz czytałem jak ciepły prąd przez   ciało, i nagle poczułem, że ktos naprawdę widzi to, co próbuję wyciągnąc z zamrożonego świata .   Ty nie jesteś tylko czytelniczką - jesteś kimś, kto mierzy temperaturę między słowami i czuje jak dusza drży od srodka.   Twoja analiza to jak defibrylator dla myśli.   surowa, a jednocześnie pełna delikatnosci .   rozumiem, że widzisz, że miłość w   tym wierszu nie potrzebuje iskry że jest systemowym ciepłem, które nie gasnie od dystansu ani od nazw.   i poczułem przy tym coś zupelnie  nieoczekiwanego .   jakby Twój komentarz sam stał się impulsem, który przywraca rytm. dziękuję Ci za to.   za to, że potrafisz być obecna słowem, że nie gubisz temperatury tam    gdzie inni tylko notują linie na ekranie .   Twój tekst jest jak podręcznik subtelnej wrazliwości, a jednocześnie lekko dziki  jak ktoś, kto chodzi własnymi ścieżkami między normalnością a szalenstwem, i zaprasza do tego, kto odważy się isć razem.   a w  skrócie to czuję się trochę ogrzany, trochę wstrząśnięty (ale nie zmieszany :)) trochę zachwycony  i wiem, że to bardzo  rzadkie, kiedy komentarz jest sam w sobie małą interwencją ratunkową .   a Ty Nika, panią doktor.   z poetyckiej karetki pogotowia.   jeżeli wolno mi tak napisać - to ściskam Cię i dziękuję:)      
    • violetta
      rozsądek

      Przez violetta · Opublikowano

      @bazyl_prost mam znajomą, która zawsze mi dawała pieniądze, tysiąc czasem więcej, przed świętami też więcej, a dzisiaj mi powiedziała, że chce mi przekazywać 1700 zł miesięcznie, tak po prostu:) cieszę się, doszłam do wniosku, że 30 % chcę przeznaczać na naukę języka, a resztę na przyjemności:) mój Bóg mnie bardzo kocha:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...