Czy warto?

[Józef Bieniecki]

Czy warto?

Jestem zimny, a dusza głęboka,
Jako kamień, jak skała, opoka.
Dam na dłoni ostatnie życzenie,
Mego zejścia, bytu zaprzeczenie.
Lutnia wygra, duchem czasu dawna,
Na historii zawiśnie powabna.
Zakłamana od świata zarania.
Wiele weźmie. Nie mając do dania.

Krzyżów pole, szatani, Anioły,
W chmurach kłamstwa "sępy i sokoły.
Na padliny wychowani śmieciach.
Krwi pijawki na niewinnych dzieciach.
Wyuzdane matrony i dziewki,
Wedle starej diabolicznej śpiewki:
"Hulaj dusza piekła nie ma,
Bierz z życia rękami obiema".

Siada w tronie koślawym okrakiem,
Ni to człowiek, zwierzę, ni to ptakiem,
Nie poradzi, ale rządzić będzie,
Tchnienie piekła, w domu, na urzędzie.
Puści wodze bezbożnej swołoczy,
Dobrze, późno, nim swe błędy zoczy.
We krwi swojej topią się nawzajem,
Jej idea wypływa zwyczajem.

Kamień wcześniej przemówi, wysłucha,
Niż się w piersi uderzy ich skrucha.
A czeluście na kości ramionach,
Czaszką ludzką będzie wypełniona.
Dawna buta, cwaniactwo w proch starto,
Nie osadzą. Nie zdążą. Czy warto?
Nie, nie warto, gdyż wszystko szlak trafi,
Sam trzymając swój kołnierz, ucapi.

Józef Bieniecki