bez tytułu

[nocte]

Pamiętasz kałuży tamtej bezkres uliczny,
Kiedy to szukając cienia
Miesiąc uśmiechał się do nas komiczny
Odbiciem czkając drwił z chęci istnienia?

Liści tych z brązu jesieni odlanych,
Co ukorzyć się przed Twym krokiem jedynie pragnęły,
W czwartkowym chłodzie przegniłe sylwety
jak wyrzut woli do mnie przylgnęły.

Tak mnie uczyły ranki spóźnione,
oczy przeszklone i chęci stracone;
Przygrywając w takt tygodniowy
Odgrażały się niemo kiwające głowy.

[Adam Orzechowski]

Utwór trochę trudny do przyswojenia (głównie dwie pierwsze zwrotki, być może powodem jest duża ilość użytych inwersji) - oczywiście nie znajduje się to w kategorii błędu.
Niektóre rymy zdawałoby się, stworzone na siłę (w sensie: widać, że lepiej wyglądałby inny wyraz, ale wygrywa przeświadczenie o konieczności użycia rymu).

Epitety całkiem, całkiem.
Nieco melancholijno-patetyczny charakter bardzo mi odpowiada. :)

Pozdrawiam