Rozczarowanie...

[Ela_śmigielska]

Kilka słów i opadły moje żagle,
bicie serca wciąż próbuje złapać rytm.
Cała radość z moich oczu prysła nagle,
w głowie tłucze się pytanie - jak mam żyć?

A myślałam,że spełniają się marzenia
otworzyłam moje serce na Twój świat.
Abyś kiedyś ,tylko piękne miał wspomnienia,
bo wierzyłam,że Ty jesteś tego wart..

Chciałam Tobie podarować skrawek nieba
zaufałam, pokochałam mocno tak.
I myślałam,że nic więcej nam nie trzeba,
bo wystarczą nam do szczęścia serca dwa.

Ale prysły tak jak bańka te marzenia,
nie zechciałeś ze mną razem w niebie być.
A więc schowam na dnie duszy me wspomnienia
no a jutro znów spróbuję jakoś żyć...

[MIGUEL]

nie Ty pierwsza i nie ostatnia Elu...
łapiemy wiatr ... oddajemy siebie po całości ... a potem ... flauta
i cholerny żal owiany tęsknotą ...
ale wózek trzeba pchać nadal ;)
pozdr.M

[bazyl_prost]

smutna szarada

[Adam Orzechowski]

Jeżeli mógłbym coś zasugerować, usunąłbym kilka zaimków, zostawiając: "Cała radość z oczu prysła nagle", "otworzyłam serce na Twój świat.", "bo wierzyłam,że jesteś tego wart..", "bo wystarczą do szczęścia serca dwa.", "A więc schowam na dnie duszy wspomnienia" (i ewentualnie dodał zamiast nich inne słowa w niektórych miejscach, choć niekoniecznie). Oczywiście to Twój wiersz i sama podejmiesz decyzję; z zaimkami również brzmi dobrze, ale zdają się być nieco zbędne. :)

Pozdrawiam


"Tak ja lękliwe oczy wznoszę
Na pola, łąki, borów gąszcz
I każdą pieśnią moją proszę:
O, wróć, kochana, czekam wciąż!"

[Ela_śmigielska]

Być może te zaimki są zbędne,ale myślę,że bez nich wiersz stracił by pewną płynność w czytaniu.... Zresztą ''wymyślił '' mi się w takiej formie....więc taką napisałam...:)