Połowa duetu - już bez lilii

[Anna_Para]

świty się nie spełnią, noce nie wypiją.
czas - na dźwigni skargi - nieuchronny. tyje.

z samych tylko źrenic. będzie jak mozaika
nocnodziennych stacji na ustach kochanka.

szukam cię w zaświatach, choć wiem, że ich nie ma.
w zgrzebnych nocach grzebię, w wilgotnych pościelach.

co daje ucieczka, wiem, bo to nie pierwsza.
więzi cięte nożem - krew i krzyk po wierszach.

wszystko umiesz przegrać, do ogryzka, z mięsem.
myli ci się męskość z papierowym męstwem.

martwa, rdzawa cisza ze szkliwem od chłodu,
świat się pisze zgrzytem z dziwnego powodu.

(powiedz mi, kochany, czemu tak się stało.
myślałam, że miłość, a to cierpka małość.)

[Gość]

równo i rytmicznie, tematycznie - jak dla mnie.
pozdrawiam Aniu :)

[Magda_Tara]

ach, jak by się to czytało na głos w Pionkach...
przyjedź Ty kiedyś, Paro i poczytaj te swoje śliczności śpiewne.
buziak!

[Anna_Para]

Popsutku,

dzięki. Wiem, że wielu z nas ma podobne doświadczenia. Nie wiem znów, czy się z tego cieszyć, bo boli. Ale chyba dzięki (tfu) temu piszemy. Pozdrawiam cieplutko, choć w sercu - zimno i strasznie.

Para:)

[Anna_Para]

Taruniu,

dzięki. Strasznie mi do Was daleko z tego zadupia. Dzięki. Na przyszłość - znajdę sobie "lektorkę", i moje wiersze będą w Pionkach. O ile Rafał na to wyrazi ochotę.

Cieplutko,

Para:)

[Ela_Ale]

No co....Piękna rzecz. Perełka, jak to u Ciebie. Tylko dla mnie, brutala, bez ostatniej strofki. Uściski. Elka.

A zaświaty są, choć może nie te, o których w biblii....:))))))))))))))

[Anna_Para]

Elu,

ostatnia przedobrzona, dopowiada, prawda. Ale to cały mój żal, ból, zawód. Płaczę. Moje wiersze ze mną. Paskudnie to wygląda, fakt. Ja też paskudnie wyglądam, jak ryczę. I jestem delikatna w środku, wrażliwa, i dlatego piszę tak, a nie inaczej. Niech jeszcze tak powisi, jak by powiedział Tomasz. Kiedyś zabiorę.
Dzięki cieplutkie, wdzięczna, kłaniam się, pozdrawiam,

Para:)

[Nomen Nescio]

Kartka - w tym przypadku word - przyjmie wszystko, dobra terapia na leczenie się z toksycznej miłości.
Dobry liryk, rytmiczny i rzadko spotykana dwuwersowość.

[Dyziek_ka]

Lubię Twój uporządkowany świat, smutny ( piękne jest” tycie czasu”), lecz czuję, tak naładowany nadzieją, że tryśnie radością naaapewno.

Pozdrawiam

[Anna_Para]

Nomen:

Pierwszy raz u mnie, i już mam skierowanie do psychiatry;))))))

Dzięki, bywaj częściej. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Dyziu, Marzycielu, dzięki. Udziela mi się Twój optymizm.

Cieplutko pozdrawiam i dygam

Para:)

[MIGUEL]

śpiewasz rytmem malując smutek i żal wrażliwością ;)
pozdr. M

[Anna_Para]

Miguelu,

dzięki, że wpadasz. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Nata_Kruk]

Masz kilka wersów, które mogłabym sobie wyryć na ścianie.
Całość to bardzo mocna zadra, ale twórczo wyszło.
Pozdrawiam z ciepłym... :) tak, dla "osłody"

[Anna_Para]

Nato,

bardzo wdzięcznie się kłaniam,

dzięki,

Para:)

[wieśniak m]

przyjechałeś na białym rumaku
i tu kończy się fantazja?- chłopaku!
pozdrawiam - wiesiek

[Bolesław_Pączyński]

Jak to u Ciebie Aniu można płynąć marzeniami, bardzo płynnie się czyta i oczywiście jest OK podoba mi się.

Popłyniesz ze mną w świat daleki
tam gdzie się ścielą sny zbłąkane
na chwilę tylko zmruż powieki,
płyń ze mną w myśli zapisane.

Tam do tych westchnień, wyobrażeń
gdzie kwitnie biały kwiat miłości,
daleko do krainy marzeń
aż do utraty świadomości.

Serdecznie pozdrawiam:)

[Anna_Para]

Wieśniaku:

na białym, na białym, lecz to nie był rumak.
wałach ociężały, albo bardziej... kumak!

Dzięki, Wieśku za poczucie humoru. Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Bolesławie:

Ależ to piękne i pełne nadziei! Dzięki:)

Popłyniesz ze mną w świat daleki
tam gdzie się ścielą sny zbłąkane
na chwilę tylko zmruż powieki,
płyń ze mną w myśli zapisane.

Tam do tych westchnień, wyobrażeń
gdzie kwitnie biały kwiat miłości,
daleko do krainy marzeń
aż do utraty świadomości.

Aż do utraty tchu, bez żalu,
z uśmiechem na jutrzejsze rano,
Popłyńmy razem tam, pomału,
I niech się nagłe cuda staną.

W zachwycie, że nam się wypełnia
nagroda za wierne czekanie,
ja stanę się prawdziwą pełnią,
ty - moim słońcem, ukochaniem.

Wdzięcznie pozdrawiam, cieplutko,

Para:)

[teresa943]

Aniu, tworzysz przecudowną lirykę. Miłość i tęsknota, ból i gorycz, ale pomiędzy wersami unosi sie mgiełka nadziei. Tak pięknie potrafisz pisać o szalonycm uczuciu, którego nie sposób ugasić nawet "tyjącym" czasem. Wzdycham sobie i nie mogę się nadziwić jak to się dzieje, że Twoje wiersze "muskają" mnie osobiście :)))

Cieplutko pozdrawiam -
Krysia