Poezje znad łąk
-
Ostatnio w Warsztacie
-
bazyl_prost 999
wszystko odkrywam po kawałku
byt bez przesady
woda
światło
prąd stały
tu rymy powstały
i twoja obecność wieczna
także w mojej głowie
w ruch zaklęta
słowa kto pamięta
tu też mała muszelka
i śmiej żelka
trudny szlak przebyty
gdzieś odnawia się twoje życie
tworzy nowe nie nowsze
spokój ogarnia mą dusze
nie jakaś wielka radość
myślałem że jesteś astronautą
może także tym jesteś
spokój
złagodniałej zimy czar
trochę nieba i słońca
kwiaty jeszcze śpią
ku wolności
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 102 odpowiedzi
- 1 953 wyświetleń
-
- 59 odpowiedzi
- 1 166 wyświetleń
-
- 55 odpowiedzi
- 1 147 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 1 366 wyświetleń
-
- 46 odpowiedzi
- 800 wyświetleń
-
-
Popularne aktualnie
-
- 13 odpowiedzi
- 98 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Maciek.J · Opublikowano
,,Bardzo rzadko jest mowa o wronach, A ja mam taki gust wypaczony, Że lubię wrony... '' Wojciech Młynarski ********************** Raz pewna wrona w parku w Pakości, krakała wszędzie, że ma zdolności. Ptaki szybko się znużyły, wronę z parku przegoniły. Wybrały sowę na wzór mądrości. Inna zaś wrona w mieście Szczawnicy, krakała także i w okolicy. Ganiła ptasie śpiewanie, chwaliła tylko swe krakanie. Śmiali się z wrony… akademicy. A jeszcze jedna wrona w Nepalu, zakrakać chciała pieśń o góralu, lecz żyją tam głównie mnisi, spokojni ludzie i ...cisi. Odleciała i było... po balu. -
Przez violetta · Opublikowano
@bazyl_prost jak nie będzie ptaków, to nie będzie nas. Ptaki pięknie śpiewają i żywią się owadami, są bardzo ważne dla naszych roślin:) -
-
-
Przez Maciek.J · Opublikowano
W królestwie ślepców - jednooki jest królem *Erazm z Rotterdamu Od tylu lat błądził pośród ociemniałych w nieznanym miejscu i krainie niczym Tezeusz w labiryncie tylko jak dziecko był bezradny bez kłębka nici, daru Ariadny szedł powoli i liczył tylko kroki krzycząc z rozpaczy co chwilę bądźcie przeklęci i też gińcie gdy czuł że sam za chwilę zginie zabity przez niewidzialnych żołnierzy na drodze stanął mu król jednooki w złotej koronie ubrany w strój paradny stój dokąd zmierzasz człowieku szukam sensu życia odparł królowi smutno daj mi królu jeszcze czas i żebym choć ten jeden raz mógł serce nakarmić i duszę jedną dobrą myślą przed potopem bo on wszystko na koniec zaleje pozwól mi napisać na pożegnanie choć jeden ostatni wiersz odparł jemu Jednooki nic nie chcę i nic nie muszę nałóż lepiej człeku szatę pokutną ale wiedz że nie jestem Cyklopem kto inny jest władcą tamtego i tego świata prawdziwym twórcą dzieł wspaniałych bo nie wiem czy o tym wiesz że też Jego poznasz ale tylko na tyle na ile twoje jestestwo w Niego uwierzy
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się