Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

zdjęcia

Maciej_Satkiewicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Maciej_Satkiewicz

Maciej_Satkiewicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano
Kasi

kiedy dopowiem za dużo nawet na zdjęciach
przestaję w niej widzieć człowieka
i tylko widzę... roszczenie
wspomnienie po niej
jakbym wiedział wszystko
a czas nie był już potrzebny

niebezpieczeństwa pewności
schwyconej za ręce
zawsze zbyt pochopnie niepewnie
bo spełnia się tylko zostawione
oddzielone zaufaniem
jak wiosną

trzeba nam iść w swoje strony
daleko od szczęścia
rozstawionego na pokuszenie
bo prawdziwe jest zawsze
najpierw niewidoczne
Agnieszka_Horodyska

Agnieszka_Horodyska

Opublikowano
Opublikowano

Wiersz zaczarował mnie i wzbudził zachwyt, ale dopiero po n-tym razie, dopiero na głos. I dobrze. Dobrze, że nie widać od razu sensu przechodzenia z wersu do wersu bez urywania myśli. Dobrze, że "jak wiosną". Mgiełka pachnąca tulipanami i różami...
I nie wszystko trzeba zawładnąć rozumem.

Maciej_Satkiewicz

Maciej_Satkiewicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuję Agnieszku :) Początek pierwszego zdania Twojego komentarza podziałał na mnie jak Turbodymoman na kurę. I teraz się zastanawiam, czy minimalizować n.

Jeśli chcesz, przeczytaj jeszcze raz, bo czasem coś nowego się pojawia; to wiersz, nad którym nie mam kontroli, bo materia internetu każe mu się spontanicznie zmieniać i kreować ;P Taki to zwierz niepokorny.

PS. Zaintrygował mnie przywołany przez Ciebie rozum. Bo co to jest? Czy chodzi o dosłowność? Kiedy sensu przekazu szuka się w słowach? Czy opozycją do rozumu są wobec tego przeczucia i obrazy?

:)

Agnieszka_Horodyska

Agnieszka_Horodyska

Opublikowano
Opublikowano

Proszę :) Jak działa Turbdymoman na kurę? N jest małe, ma wartość mniejszą od dziesięciu :) Może dopiero teraz większą. Zwierz niepokorny... wiersz niepokorny...
Opozycją byłoby przyjęcie czegoś bez analizy - bez zawładnięcia każdym szczegółem, ale polubienie całości tego co prawdziwe - taki ideał :)

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Przekonałeś mnie tym wierszem bo nierzadko gnębi mnie dosłownie ten sam potrzask. Ładne zakończenie. Pozdro

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      o niczym

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @obywatel świetny wiersz!
    • Poet Ka
      Genealogia Stacha

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Ówcześni interpretowali "Lalkę" między innymi jako powieść z kluczem. Najczęściej wymieniano  dwa pierwowzory- Jakuba Langego (podobna kariera) i Stanisława Strójwąsa (podobieństwo charakterologiczne i prowadzenie działalności charytatywnej).   O Strójwąsie wspomina J.Kasprzycki w książce „Warszawa nieznana".    Na spodzie fotografii odczytałam podpis - Strójwąs z córką- właściciele "Fabryki zup i przypraw":).   Mój pradziad, będący "podówczas":) kawalerem (na zdjęciu była też jego późniejsza żona) chyba zalecał się do Strójwąsówny. Trzymali wspólnie gałązkę, ich głowy były blisko siebie. On coś do niej mówił, a ona spuszczała skromnie oczy:)   wierszyk „z przymrużeniem oka”:) @Alicja_Wysocka dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • obywatel
      o niczym

      Przez obywatel · Opublikowano

      tuż za oknami świergolą ptaszki i rośnie trawka i deszcz i słońce i ciepła ławka witryna z reklamą ekran od auta i patrzę jak zmienia pogoda przyrodę przyroda człowieka newsy reklamy niech nie znikają chcieć więcej po co do czego a okna nie zamykają powietrze dobre bez wiatru a może leciuchny powiew przyjemny chłodek wieczoru światła wczesny poranek wiosna za oknem może jutro nie wstanę nic się nie zmieni poleniuchuję a jak się znudzę coś skomentuję    
    • Robert Witold Gorzkowski
      Anhelli

      Przez Robert Witold Gorzkowski · Opublikowano

      @Robert Witold Gorzkowski rozprawiam się z pomnikami po swojemu a ich wizje są tylko tłem do mojego świata. Do sensu narodowych zrywów do refleksji poetów nad nimi do idealizowania bohaterów w stylu romantycznym. Duchowych przywódców  postaci Szamana Wernychory lirnika. Aniołów i mistycznych obrzędów. W wielu swoich tekstach sięgam głęboko w siebie. Ważnym jest dla mnie także jakimi oni byli ludźmi. Każdy w swojej epoce. Moją pasją jest polskość i postaci które były dla Polaków ważne. Zbieram o nich książki i korespondencję. Rozprawiałem się już swoimi tekstami z Kościuszką, Mickiewiczem Norwidem Witkacym Perfeckim Beksińskim Chopinem Pendereckim Tuwimem czy z Herbertem. Ostatnio pracuję nad Julianem Wieniawskim. Dzięki temu ich poznaję. Zapomniałbym o Sienkiewiczu czy Reymoncie Orzeszkowej i Meli Muter itd pochłaniam ich historie i to jest moja pasja, moje życie.  @Robert Witold Gorzkowski no i ten obraz Malczewskiego Anhelli przy zwłokach Ellenai - mistyczne. 
    • JakubK
      Papierosy

      Przez JakubK · Opublikowano

      Ludzie palą papierosy jakby chcieli zobaczyć własny oddech.   Stoją przed budynkami, w zimnie, w cieple, w półmroku, w świetle, na chwilę wyjęci z życia, które przed chwilą było pilne.   Lubię patrzeć na tych ludzi.   Przez moment wszyscy wyglądamy tak samo krucho.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...