Wspomnienia z dzieciństwa

[EJG]

Zamykam oczy
Znów jestem tam gdzie piękne
Złotokłose zboże faluje przy podmuchach
Wiatru niczym wolny ocean

Wciąż pamiętam ten piękny sad
W którym drzewa zawsze
Urodzajne obdarzały nas swymi
Gruszami śliwkami i soczystymi jabłkami

Znów wraca pamięć kiedy to siedzę
Na starych wyślizganych schodach
I patrzę wprost zachodzącego słońca
Które skłania mnie do refleksji
Nad mym życiem
Promienie czerwono-złotego kręgu
Zachodzącego za szaro-czarny las
Nakarmiają mą duszę spragnioną
Szczęścia i miłości której tak mi brak

O teraz widzę wychodzącego gospodarza z chaty
Siada na ławce i zapala fajkę
Jego twarz niczym zaorane pole
Które wydawszy plony biegnie
Do przeznaczonego celu
Nie wiem tylko czy przeznaczeniem
Jest uciekający czas

Tak

Ale znów mogę zamknąć oczy
I znależć się tam

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

błąd, jak 'ze szkolnego zeszytu" :)
Myślę, że lepiej będzie "biegnie" zastąpić np. "kieruje się".
Dzięki temu ocaleje
"niczym (...)" i
"Które (...)"

Ale moim zdaniem to i tak dość karkołomna konstrukcja,
trochę nie z tej epoki.
Wiersz prześmiewczy, a nawet szyderczy w tym stylu, to całkiem inna bajka
- mógłby zadziałać. Ale to tylko moje widzimisię, jkoś nie przepadam za powtórkami z Romantyzmu.
Pozdrawiam.