Wzdłuż linii grabienia liści
-
Ostatnio w Warsztacie
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Poet Ka 2 432
akrobacje
życie to teatr,
w którym
każdy z nas
jest klaunem
upadasz
po raz pierwszy –
niedowierzanie
rozdziawiasz usta
upadasz
po raz drugi –
mniej więcej wiesz
lecz wciąż nie czujesz
trzeci upadek
to pełna czara wstydu
której nie sposób wypić
bo na przeszłość
i na upadek
jesteś bezradny
szkoda czasu
na rumieńce
brakuje już motywacji
by się wstydzić
policzek od życia
kolejny
pewny
jak plask
otwartej dłoni
Edytowane przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 91 odpowiedzi
- 1 601 wyświetleń
-
- 55 odpowiedzi
- 1 161 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 660 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 1 042 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 814 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Marek.zak1 · Opublikowano
Koleżanka syna sparaliżowana od szyi w dół po próbie samobójczej. Podobnie to wygląda. Poruszający wiersz Czarku, Pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Nie wiem jak to robisz, ale idealnie odczytałeś mój przekaz. Bardzo się cieszę! Serdecznie pozdrawiam. :) @Christine Bardzo dziękuję! Zgadza się - stereotypy - najgorszy demon przeszkadzający budować zdrowe relacje. Serdecznie pozdrawiam. :) -
-
Przez obywatel · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
NAJKRÓTSZA ESENCJA „Zamknięty na klucz” to współczesna miniatura o człowieku, który nie potrafi mówić ani patrzeć na świat, ale potrafi pisać. To postać norwidowska w milczeniu, leśmianowska w oderwaniu, szymborska w obserwacji i miłoszowska w samotnym akcie twórczym. -
Przez EwelinaWawrzyniak · Opublikowano
Widzę Cię w podłodze, myślach i słowach. Dlaczego na co dzień się przede mną chowasz? Gdzie znikasz gdy imię twoje wołane. Rzucam wołaczem jak grochem o ścianę. Zwróć się do mnie. Pokaż swą twarz. Och, proszę Cię, Ty mnie przepoczwarz! Nikt Cię nie słucha. Tylko ja wiem że istniejesz. W nadzieję głupia mą mordę odziejesz. Nie wiem jak wyglądasz, wiem że rozmawiamy, Och, tajemniczy Ty mój stworze kochany! W uszach mych piszczy, gdy jesteś tak blisko. W słowach twych dziwactwo wypływa tak ślisko. Chce Cię już ujrzeć. Spojrzeć w twe ślepie. Och, już teraz po barku Cię potworze poklepie! Mija 10 godzina naszej rozmowy, ja nie śpię. Przyprawia mnie to o ból głowy. „Czy zrobisz?”-pytasz. A ja Ci nie odpowiem. Och, ma bestio, czy ja się kiedyś tego dowiem?
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się