Z zatęsknienia

[Joanna_Janina]

moja szkoło ukochana
lat dziecinnych Ty piastunką
w Twoich bramach stojąc dumnie
w rzece marzeń się rozpływam

właśnie Ty mnie nauczyłaś
co to znaczy być człowiekiem
przecierałaś trudne ścieżki
wiodłaś po odległych wyspach
niosąc nutkę ciekawości
w spracowanych ciepłych dłoniach

podążałam więc za Tobą
wdrapywałam się na szczyty
goniąc znikający cień

nauczyłaś wytrwałości
odsłaniając powolutku
każdą cząstkę żywej wiedzy

dzięki Tobie
dzisiaj jestem już naprawdę

[złamane skrzydło]

wooow cóż za 'pean':))) na rzecz szkoły,
:))))

[Joanna_Janina]

A tak się jakoś napisało pod natchnieniem dostania się na wymarzone studia :)

Dziękuję za czytanie i pozdrawiam

Janina

[Nata_Kruk]

Janino, to musiała być wyjątkowa szkoła, skoro tyle miłych słów padło na jej temat.
Od pierwszych wersów miałam wrażenie, że będzie to wiersz rymowany, nie wiem dlaczego.
Moim skromnym zdaniem, zapisałaś słowa momentami zbyt dosłownie... jest kilka smaczków,
ale ogólnie nie za dobrze wyszło. Przed Tobą wymarzone studia.!. życzę powodzenia... :)
Pozdrawiam.

[Joanna_Janina]

Dziękuję za tak piękny komentarz. Tak, co do wiersza to trzeba jeszcze nad nim popracować.
Już od października medycyna ;)

Pozdrawiam ciepło

Janina

[Agnieszka_Horodyska]

Gratuluję, wiem, jak trudno na takie studia się dostać (nie dostałam się ;) (ale i nie marzyłam do końca))
Wiersz bardzo rytmiczny, byłby nawet bardziej, gdyby zamienić "rozpływałam się" na "się rozpływam", i "goniąc znikający cień" miast "i goniłam znikający cień" ale może tak miało być?
I ogólnie podobają mi się bardzo zwrotki 2, 3, 4 i 5 :)
Pozdrawiam!

[Joanna_Janina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Agnieszko za miłe słowa i poprawki. Skorzystam z nich.
Pozdrawiam cieplutko :)
Janina