Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

po(psucie)

Lene Se
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lene Se

Lene Se

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dlaczego mi to zrobiliście
popsuliście mnie
potrząsanie już nie pomaga i nie ma
gwarancji. Uderzać nie można
-ze względu na kruchość materiału
popsuliście mnie
melodia już nie zagra
motyle wracają do kokonów
popsuliście mnie
swoim zepsuciem

mogę już tylko leżeć
odczuwając kaca
i obdarte łokcie
odczuwając
mogę tylko leżeć
nawet zdziwić się już nie umiem.

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

"popsuliście mnie
swoim zepsuciem"

hm. popsucie rzecz względna. nieraz trzeba się popsuć żeby odnowić. chociaż w kwestiach "materiałowych" bywa różnie.
jak dla mnie trochę zawiły ten tekst.
pozdrawiam.

Tomasz_Biela

Tomasz_Biela

Opublikowano
Opublikowano

pomysł całkiem całkiem ale wykonanie trochę maślane i mydlane / gdyby to skrócić /

podoba mi się ta pretensjonalność chociaż nie do końca sprawiedliwa bo peel też jest za pewne sobie winien zepsucia /


potrząsanie już nie pomaga
koniec gwarancji

popsuliście mnie
nie ma pozytywki
na życzenie
motyle wracają do kokonów

mogę już tylko leżeć
odczuwając kaca
nawet zdziwić się już nie umiem

t

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Uczysz

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @wiedźma Kiedyś napisałem: Najwięksi czarownicy:   Przenoszą przedmioty siłą woli, wielkość, odległość nie grają roli, ale tylko najwięksi tak maja, że babkom majtki same spadają.    To tak w moim stylu, z funem w pakiecie:). 
    • Poet Ka
      queer hydraulika

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97 dziękuję:)
    • Marek.zak1
      Gość

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Berenika97 Musiałem trochę przemyśleć ten ciekawy, jak zwykle zresztą, wiersz. Pierwsza myśl, to wiersz oniryczny, więc autorka wcale nie musi być samotna, żeby w postać samotnej peelki się wcielić, a dalej akcja to potwierdza, idąc w kierunku horroru, bo obejrzenie kogoś z twarzą peelki to już fajne nie jest. Można jeszcze pójść krok dalej, że pokłady samotności nie zostają nigdy całkowicie zasypane, mimo najbardziej udanego życia w realu, tu podczas tejże nocnej ciszy. Inna myśl, to wymyślanie, czy fantazjowanie, powiedzmy senne, nawet w najbardziej udanym życiu, a myślę, że każdy czasami tak ma.  Pozdrawiam z uznaniem dla wiersza i Twojej ewolucji:). <
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 77. Połamany miecz

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   To nawet jest trudne do wyobrażenia - taka masa ludzi ciągnących po ogromnych przestrzeniach - zastanawiałam się kiedyś nad problemami w aprowizacji czy przeprawach przez rzeki. 
    • Sekrett
      Pramorze i bakterie

      Przez Sekrett · Opublikowano

      Unosiłam się błogo w pradawnej zupie, odbijały się ode mnie gwiazd konstelacje, płynęliśmy razem, w jednej grupie – ja i inne bakterie.   Wtem ocean zarzucił sieci rybackie:  nieliniowe funkcje i inne rewelacje To ostatni raz, gdy widziałam formację – kolonię, w której płynęłam.    Prawie utonęłam i ugrzęzłam w piasku –  mieliła mnie fala prawdopodobieństwa a gdy doszło do jej kolapsu, miałam już mózg, kończyny   i pięć minut do odjazdu autobusu.    Morze wyrzuciło mnie na egzystencję  – nie wiedziałam, gdzie to jest,  ani czy znaczy cokolwiek więcej.  Rozbitek na przeludnionej wyspie.    Na plaży przyszło mi się błąkać kwantem wyobraźni wyznaczać trajektorie świateł, którym nigdy bądź zawsze było dane się spotkać.   W tunelu ławic, w splątanych włosach,  w nostalgii i wśród wydm kurhanów tęsknię za czasami, kiedy żadne z nas nie miało jeszcze organów.    Nie mogliśmy ich przecież mieć, tak właśnie nam wypadło, sama pamiętam, że to pramorze bakteriom serca skradło.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...