Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


znakomite Leszku, dostrzegamy będąc dojrzałymi, kiedy można nazwać i poczuć tę nazwę, wbrew dyletantom docenienia błachych wydawać by się mogło chwil i rzeczy, waznych, pieknych kiedy je zauwazyć, pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


znakomite Leszku, dostrzegamy będąc dojrzałymi, kiedy można nazwać i poczuć tę nazwę, wbrew dyletantom docenienia błachych wydawać by się mogło chwil i rzeczy, waznych, pieknych kiedy je zauwazyć, pozdrawiam
Na białym suficie przed zaśnięciem w cieniach bieli rodziły się potwory, rozgrywały bitwy, poranek zdejmował szarości. To co nas otacza jest tworzywem, które nieustannie przekształcamy...Dziękuję Jacku. Pozdrawiam. Leszek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Czyli tak jak powinien wyglądać każdy dobry wiersz i każda dająca do myślenia wypowiedź literacka ;) Kluczem chyba jest napomknąć, czyli popchnąć czytelnika, nich myśli sam; grunt to nie powiedzieć wszystkiego, ale zarazić w umiejętny sposób ;) Takie mam osobiste przekonanie. Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Czyli tak jak powinien wyglądać każdy dobry wiersz i każda dająca do myślenia wypowiedź literacka ;) Kluczem chyba jest napomknąć, czyli popchnąć czytelnika, nich myśli sam; grunt to nie powiedzieć wszystkiego, ale zarazić w umiejętny sposób ;) Takie mam osobiste przekonanie. Pozdrawiam.
Kluczy pewnie jest więcej. Masz jednak rację, ostatecznie wszystko się rozgrywa w głowie czytelnika. Pozdrawiam. Leszek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • I stanął oskarżyciel przed Bogiem,  A Jezus obok patrzy i słucha. - Apollo, złóż zeznanie Ojcu. - Ojcze, zabili Twojego syna, mojego umiłowanego, tego, który obok stoi. - Ojcze, to prawda, leżałem pominięty w polu, przy płonących krzyżach w Jerozolimie. - Tak, Ojcze, widziałem to w wizji, ociekający słodycza i miłością, ten najpiękniejszy został porzucony jak pies w polu bez budy. - Dokładnie, tak. - Nie mogłem nic w tej sytuacji zrobić, nawet nie wiedziałem wtedy, że to on! - Nie wiedział, Ojcze, nie wiedział. - Ojcze, to Twój syn pierworodny, tu potrzeba pomsty! - Tak, Ojcze, niech diabeł czyni, co do niego należy.   Tutaj Jezus przytulił diabła, i rzekł: - Wesoło było, kiedy mnie kusiłeś ale wiesz, że to żarty, To Twoja działka ukochany. - Tak, mój Panie! Miłuję Cię, zniszczę wszystko, a potem odnajdę Ciebie. - Tak czyń ukochany. - Będę szukał! - Znajdziesz!   Tak bracia rozeszli się sprzed oblicza Ojca i Stwórcy. A diabeł utyskując za swoją pierwsza miłością, Jezu, pomyślał w sercu: - To teraz ich oszukam, niech giną pod natłokiem kłamstw. A tej, która miała być moja odbiorę wszystko. I tym, którzy z nieprawego łoża poczęli się, a mieli być moi - też odbiorę wszystko lecz ich samych przy życiu pozostawię. Potem odnajdę Jezusa, a na ziemi niech się dzieje, co się chce. Po czym wrócę i wyjdzie szydło z worka, bo w czym Ci durnie nadzieje pokładają? W pieniądzach, we władzy, w kobietach, domach, samochodach? Zostaną pominięci! Ich imiona nigdy nie były zapisane w księdze życia!   Jezus, usiadł spokojnie w niebie, a Apollo zatarł ręce i wziął się z całym zapałem do pracy.    
    • Jadanie pizzy na szybko to chyba jednak niezbyt zdrowy styl odżywiania. Dla każdego z nas punktem odniesienia jest to, co zapamiętaliśmy pierwsze, i co wydaje się nam, że było zawsze, a pzrecież było tylko przez chwilę. Pozdrawiam :-)
    • Zygmunt Jan Rumel Dwie matki
    • @.KOBIETA. Cóż za delikatność. Wręcz puchowa.
    • ptaki rozerwane w locie opadają po perfekcyjnie określonej trajektorii   zamknięci w przestrzeni gdzie kosmos miażdży kwarki pochylają się nad listkiem   napisano im los w języku niemych niewidzących niesłyszących
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...