Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

preludium taxodium

Birczin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Birczin

Birczin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Gdzie ta ciężka głowa zamieszkuje śliskie chmury
Co obumarłym dotykiem dziurawego światła plują spoza płaszczyzny niebieskiej
Gdzie te stopy tłuste maszerują po spękanych odmętach piaskowych fal urągających westchnieniami wiatru
Gdzie myśli zawieszone pomiędzy tumanami kurzu co po kątach się przechadza
I wyjada słoneczne promienie
Gdzie włosy haczące o rozświstane pneumatofory bagiennych gigancików
Łapczywie rozdrapujących przestrzenie
Gdzie mokre pragnienie ucieka szparami oskrzypłych desek podłogowych
Wijących się po stropie
Gdzie oczy zimne goreją pod horyzontami ukrytymi za kartkowymi drzwiami
Przeciągniętymi haustem powietrznego pędu
Gdzie dłonie biegnące oplatają okółkowo fragmenty pulsującej twarzy opartej o fundament zdrady
Tam moja postać niknąca śladami krwi zakrzepłej zaciera byt przyrosły do łydek kosmosu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Annie
      ROZMOWA O POEZJI

      Przez Annie · Opublikowano

      @Zbigniew Polit nie wątpię, że tak jest :) Ja jednak zauważyłam, że trudno jest kogokolwiek przekonać do swoich idei i do niczego to nie prowadzi. Właściwie to dochodzę powoli do tego samego wniosku do którego inni, lepsi ode mnie, dawno temu doszli - Wiem, że nic nie wiem. I o czym tu dyskutować ? 
    • viola arvensis
      Wyrok - życie (Drabble)

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Annie poruszające. I czasem tez mam wrażenie, ze to mogło by się tak odbywać...
    • Berenika97
      substytut

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Ta osoba o której wspominam - tam, gdzie dziękuję Migrenie - też się leczyła na oddziale w szpitalu, potwierdza, że ona należy do wyjątków. Pacjentka, z którą tam nawiązała kontakt bardziej osobisty - po wyjściu miała próbę samobójczą.       Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Oczywiście, toksyczna relacja, której nie można przerwać, jest jak najbardziej uzależnieniem.    Miałam jeszcze z innym uzależnieniem do czynienia - zaburzeniem gamingowym. Rodzice nie mogli zmusić nastolatka, aby chodził do szkoły.  Ciągle grał, aż zgodzili się na przymusowe leczenie.  
    • Poet Ka
      zbieranie światła

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena nie śmiej się...podziwiam Twoją odwagę opowiadania o miłości, odnoszenia się do emocji, otwartość. Pięknie odpowiadasz na analizę Waldemara w liryku "Miłość to nie tylko łóżko". Piszesz o tym, że i stabilność jest komponentą miłości. Mało kto uwzględnia taki aspekt. Zazwyczaj osoby  dojrzałe i bogate emocjonalnie.
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 65. Tunel

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Żołnierze Aleksandra weszli do miasta przez tunel pod murami, ale tunel pełni też rolę dehumanizacyjną - przestali być ludźmi, stali się "duchami" lub zwierzętami.   Człowiek "wyłącza" sumienie, by przetrwać. Niesamowity jest wers - "Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem"- to zdejmowanie z siebie odpowiedzialność, narrator stał się tylko przedłużeniem narzędzia mordu.   Zderzenie brutalnej walki wręcz z bezbronnością (dziecko z fletem) podkreśla upadek moralny zdobywców.   Wzmianka o "dolinie w moich górach" pokazuje tragiczny paradoks - narrator próbuje oswoić makabrę (popiół spalonych domów), nakładając na nią obraz ojczyzny. To próba ucieczki umysłu od rzeczywistości.   Natura pozostaje piękna i niewzruszona, podczas gdy ludzie dokonują rzezi. Brak boskiej interwencji potęguje poczucie osamotnienia w zbrodni.   Narrator mentalnie utknął w mroku. To sugestywny opis zespołu PTSD – człowiek, który dopuścił się takich czynów, nigdy nie opuszcza "tunelu".   Świetny, sugestywny tekst!      Kobieta krzyczy w obcym języku. Śmierć wszędzie brzmi tak samo.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...