zdarzenia

[Maciej_Satkiewicz]

pomyślałem że zawsze dzieją się tylko ludzie
lawina albo człowiek bez świadectwa
nie potrafi się wydarzyć choćby umarł
nic się nie stało
bo dzień pełen wydarzeń to dzień pełen ludzi
czymze bylby koncert bez szumu i publicznosci
wojna za morzem głód wypowiedź celebryty nawet jarmark
na starym mieście i żal że się nie poszło z innymi
bo człowiek wciąż nieobecny kiedy nikt nie słucha
i nie goni za nim spojrzeniem jak lustrem jakim

a pójść samemu to uwierzyć że wszystko można pojąć
i że tylko myśl potrzebna choć żadnej wiedzy nie ma bez serca
więc tylko w drodze pomiędzy można być samotnym
czyżby stąd się wzięło niebo
albo
całkiem na odwrót

[Anna_Para]

Dla tego jednego wersu - warto wejść w ten wiersz.

bo człowiek wciąż nieobecny kiedy nikt nie słucha

Cieplutko z mroków zimnej nocy,

Para:)

[jach]

tak toprawda zdarzenia bez ludzi nigdy sie nie wydarzaja
wiersz przemyslany,pelny obiektywnej syntezy
pozdrawiam
j.

[Agnieszka_Horodyska]

Tak. Tak!
Czekam na to, co istotne, na dojście do tego, co istotne, a w tym utworze jest pomoc, i to jak ładna!
Tak!
Ale z drugiej strony nie tylko ludzie. Jak w wierszu pewnego, pewnie znanego Tobie księdza ;), pt "Nie tylko my".
Ale ludzie coś w sobie mają.
Gratuluję i pozdrawiam :)

[Maciej_Satkiewicz]

Co Wy sie tu entuzjazmujecie, Agniecha zwlaszcza, zamiast mnie ganic, bo warsztat to, a wiersz do poprawki snadnie sie nadaje, druga strofa zwlaszcza, bo kuleje strrasznie!

No nic. Tak Agnieszko, ksiadz "pewnie mi znany", heh, nicponiu!

A zwierzeta, coz, zwierzeta to moze.. anioly? Tym sie roznia od ludzi, ze nie tkwia stale w zludzeniach, wiec nie potrzebuja sie wydarzac, skoro dzieja sie nieustannie miedzy nami. Nieprawaz nocna marko? ;-)

PS. Heh, to zdanie o zwierzetach tak mi wyszlo, ze chyba je do wiersza wrzuce ;P specjalnie dla milosniczek zwierzat. Nie wymyslilem jeszcze co z roslinami, kamieniem.. ale jest lawina.

[Agata_Lebek]

Widzę, że nadal prowadzisz wewnętrzny dialog z "wyobraźnią", ja też:))
Utkwił mi mocno w pamięci tamten wiersz i co jakiś czas pojawia się nowy obraz z nim związany. Zapisuję w notesie, może kiedyś poskładam odpowiedź ;))

Tu podoba mi się druga część i w niej nic nie zmieniaj:
pójść samemu to uwierzyć że wszystko można pojąć
i że tylko myśl potrzebna choć żadnej wiedzy nie ma bez serca
więc tylko w drodze pomiędzy można być samotnym
czyżby stąd się wzięło niebo
albo
całkiem na odwrót

Pierwsza część jeszcze do przemyślenia, coś tam fałszuje...
Pozdrawiam.

[Anna_Para]

Macieju, masz rację. Trzeba poprawić, ale - baza jest. Powtórzę za Agatą, że w pierwszej "zgrzyta".
Ja bym to tak:

pomyślałem że naprawdę dzieją się tylko ludzie
albo lawina
człowiek bez świadectwa
nie potrafi się wydarzyć choćby umarł
nic się nie stało
bo dzień pełen wydarzeń to dzień pełen ludzi
czymże byłby koncert bez szumu i publiczności
wojna za morzem głód wypowiedź celebryty nawet jarmark
na starym mieście i żal że się nie poszło z innymi
bo człowiek wciąż nieobecny kiedy nikt nie słucha
i nie goni za nim spojrzenie

Ale to moje subiektywne. Cóż, zajrzałam, kajam się, że przemilczałam literówki i zgrzytki.

Cieplutko, pozdrawiam z czystym sumieniem,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Lawina wystarczy :D Można ją interpretować, jak się zechce.
Niestety, nie umiem jeszcze znajdować błędów, Twoich, swoich, jeszcze innych, w wierszach, a może nie chcę. Szukam tylko tego, co dosięgnie tego najgłębszego we mnie, tak egoistycznie, dlatego nie krytykuję, szczególnie nie będąc pewna swojej interpretacji.
"Więc tylko w drodze pomiędzy można być samotnym"... a jeśli ktoś siedzi w połowie drogi, to... jest samotny. Długo. (To taka luźna refleksja.)
Zwierzęta - Twoja myśl kryjąca się w komentarzu nie potrafi się przebić przez moją czaszkę do... mózgu. Bo co z tego, że nieustannie trwają, skoro nie w stanie świadomości piękna, dobra, zła, zniszczenia? :)

[Maciej_Satkiewicz]

Nie sa?

[Agnieszka_Horodyska]

A są?

[Maciej_Satkiewicz]

Mysle, ze bardziej niz my. My do wszystkiego dopisujemy basnie, slowa, a one wiedza po prostu po prostu. Spojrz w oczy ptaka, psa, kota nawet. W gruncie rzeczy sa zawsze smutne. Madre. A czesto mimo wszystko wesole.

[Agnieszka_Horodyska]

Te oczy... Patrząc na nie, można by uznać, że gdyby mogły, pisałyby właśnie baśnie :) Albo uznałyby, że to niepotrzebne, że ważniejsze jest samo bycie. Ale zabijamy je i zjadamy, więc jak to?

[Maciej_Satkiewicz]

One sa madrzejsze od nas, tak to. I masz racje, moglyby pisac basnie! :) Moze pisza? Tzn. moze caly czas opowiadaja te basnie, sobie i otoczniu, zachowaniem, mysla, tylko my tego nie slyszymy?

[Agnieszka_Horodyska]

Nie, nie, nie. Nie myślą, nie są mądrzejsze. Są cudowne, ale patrząc biologicznie albo logicznie - nie są mądrzejsze. Tylko te oczy.

[Maciej_Satkiewicz]

Biologicznie ALBO logicznie? Guzik prawda. Mozesz co najwyzej mowic o "logice biologii". A logika bilogii mowi niewiele o madrosci, no chyba, ze przez madrosc rozumiesz inteligencje, ktora nauka definiuje. A to nie jest prawdziwa madrosc. A nawet jesli - kazda nauka opiera sie na doswiadczeniu, a kazde doswiadczenie nabiera znaczenia tylko w kontekscie, w ramach pojeciowych i paradygmatach, ktore dostarczamy odgornie. To, co niedefiniowalne w ramach tego, co bezposrednio widoczne - jest zawsze niepewne. Pewne (dla mnie) jest tylko to, ze widze kolor zielony. Charakter swiadomosci zwierzat to pojecie teoretyczne, a przyjecie konkretnej teorii zalezy od widzi-mi-sie ogolu. Bec.

[Maciej_Satkiewicz]

Ja mowie, ze sa madrzejsze, cichsze, ze to anioly - i udowodnij mi w ramach biologicznej logiki, ze to nieprawda. Problem w tym, ze biologia w ogole nie definiuje takich pojec jak "cisza" czy "aniol", a juz z pewnoscia nie definiuje "madrosci". Ksiazka anatomiczna aniola bylaby nieporozumieniem na znacznie glebczym poziomie niz poziom braku "okazu".

[Agnieszka_Horodyska]

Mózg - chodzi o mózg. Z przykrością muszę mieć inne zdanie niż Ty. Bo czy powiesz to samo o motylu? Pewnie tak. Ale o komarze? To byłoby piękne, gdyby były aniołami i opowiadały baśnie. Ale ich układ nerwowy jest po prostu... niedostosowany do tego.
Albo tak - opowiadają, ale nieświadomie.
Tylko te oczy, które potrafią nawet ukazywać "focha".

[Maciej_Satkiewicz]

Mozesz sie nie zgadzasz, ale niezgoda powinna korespondowac z moim argumentem. Mozg ma zwiazek z inteligencja (ta zdefiniowana przez nas, ludzi), nie z madroscia (wedle biologii). Mozemy przyjac, ze swiadomosc nie wysiedzi w ciele bez mozgu, ktory pelni role centrali dostarczajacej do swiadomosci przetworzone dane ze zmyslow. Ale czy struktura ukladu nerwowego ma wplyw na "madrosc"? Czy do madrosci potrzebna jest typowo ludzka, symboliczna inteligencja? Nie, madrosc wykorzystuje symbol, zeby trafic do czlowieka (metafora), ale sama w sobie go nie potrzebuje. Zwierzeta nie potrzebuja symboli, slow, matematyki, zeby byly madre. A moim zdaniem kazde posiada wlasciwosci swiadomosci o ktorych nam sie nawet snic nie moglo (ciekawe, jaka wyobraznie ma komar. Zlozona z zapachow?). Totez nie bedziesz nigdy snula z komarem dlugich nocnych dysput (chociaz... :P ), ale to przeciez nie ujmuje nic jego komarzej, egzystencjalnej, a moze i metafizycznej madrosci.

[Agnieszka_Horodyska]

Taka metafizyczna mądrość, taka mądrość nieświadoma ;) - tak, z tym się mogę zgodzić. Na taką mądrość, która jest także udzialem roślin... wiesz, ja piszę serio, jakbyś mial wątpliwości :)
A dysputy z komarem to przecież nic niezwyklego :P

[Maciej_Satkiewicz]

Dlaczego madrosc "nieswiadoma"? To zle slowo. Madrosc nie skonceptualizowana, ale w pelni swiadoma :)