Koczownik

[Mateusz Kielan]

Niech tak będzie:
zamiast budować zaciszny dom,
ustawiam na ugorze nagie żerdzie
z powiewającymi na wietrze strzępami szmat
i bielejącymi w słońcu czaszkami zwierząt.
Potrafię,
muszę w środku nocy
słuchać szczekania psów w oddali,
a w blasku dnia z zadartą głową
stanąć pod drzewem, gdy kos śpiewa,
zdany na łaskę troglodytów.
Tylko tam,
w szczęśliwej Afryce byłem jej pierwszym,
głodny kanibal ante portas,
spragniony kolumn nóg i term.
Rozstanie przywołały bieszczadzkie połoniny,
cudzy ręcznik, nuta podstawy na poduszce.
Czasami jeszcze śnię,
że dobiega do bramy zdyszana, w czerwonej sukience
cętkowanej pierwszymi kroplami
ostatniego naszego deszczu.

[Anna_Para]

No to zmieniam zdanie, Mateuszku: To ten - jest Twój najlepszy wiersz.

Cieplutko, wiesz, że wzruszona,

Para:)

stanąć pod drzewem, gdy kos śpiewa, - dodałabym przecinek

w szczęśliwej Afryce byłem jej pierwszym, - pozbyłabym się inwersji

głodny kanibal ante portas, - dodałabym przecinek


A "Kanibal ante portas" - cudko.

[efemeryda2]

Podoba się, bardzo. Jeśli dobrze odczytuję reminiscencje z nieśpiesznych i nie obciążonych syndromem czasu podróży, powracających we wspomnieniach jak piękny sen.

Serdecznie pozdrawiam

[Ela_Ale]

Poczarowałeś tym wierszem. Ładnie. "Psom w oddali" zamieniłabym miejsce pobytu z innymi słowami tego wersu. Anna ma rację. Reszta jet plastyczna, barwna, wypukła i...działa. Pozdrawiam ze swojego domowego ręcznika. :))))) Elka..

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, zmieniaj zdanie jak najczęściej.
A ja poprawiam, zgodnie z sugestiami - chociaż ta Afryka, miała być jak Arabia Felix...
Ok. Dziękuję.

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj efemerydo. Dobrze odczytujesz. Pozdrawiam.

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Elu, dzięki za czytanie i komentarz. Spróbuję coś zrobić z tymi inwersjami. Pozdrawiam.