Kleks

[Anna_Para]

na płaskiej kartce zapisać głębię,
przepastną jak cierpienie niecierpków,
dotykanych natarczywością ciekawskich.

na bieli umościć to, co czarne,
jak smoła nieba bez obietnicy,
bez żarówki, choćby jednej nadziei.

spróbuj, ja – nie potrafię.
nie trafiam palcami w litery.
ślepymi szkłami widzę do środka.

na kartce stawiam tylko kleksy

jak ten.

[Dyziek_ka]

Każdy pragnie by go rozumiano.
Ty masz to szczęście, że potrafisz nie pisząc wprost.
Tak jak w tym wierszu, jedynie zapachem przekazywać sedno.

Lubię Twoje literackie zapachy prawd.

[Magda_Tara]

o rany. to co ja mam powiedzieć? jak Dyziek tak?
ładny wiersz? (jeeju, ale obciach - ten mój komentarz!). no dobra! bardzo ładny wiersz!
:(

;D

[Anna_Para]

Dyziu,

Bardzo mnie zadziwiasz. Wdzięcznie się kłaniam,

Para:)

[Anna_Para]

Taro,

bardzo się cieszę, że cierpliwie do mnie wpadasz. Dzięki cieplutkie,

Para:)

[Emmka_Szlajfka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sama słodycz. cud-miód. "cierpienie niecierpków", muszę jutro zapytać moich o stan ducha:),
"bez żarówki choćby jednej nadziei"-ładne..
pozdrawiam:)

[Anna_Para]

Emmo:

Miło, że mnie czasami czytasz. Dzięki, cieplutko,

Para:)

[Liryczny_Łobuz]

Aniu, w tym jednym zdaniu - "jak smoła nieba bez obietnicy,
bez żarówki choćby jednej nadziei." - zawarłaś całą ludzka "potrzebę Boga".

Bo dzięki tej potrzebie - niebo jest pełne obietnic ludzi, którzy sami je tam umieszczają.

A dlaczego?
Bo nie umieją wyrazić swojego smutku w tak pięknych wierszach.

Pozdrawiam - Marek

PS

A ja lubię kleksy - bo każdy z nich jest inny:)

[Anna_Para]

Liryczny:

Wolę wiersze od kleksów;) Cóż!?

Ale dzięki, że wpadasz co jakiś czas. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)