Mortem

[Sinus]

Kaszmirowy księżyc schwytał ziemie w sidła
przepaść jest pode mną, w ręku róża zbrzydła
Niebieskiego Ducha wokół mnie korzenie
w sercu czerń, nienawiść, ludzkiej krwi czerwienie.

Pozbyć się przeszłości, w niemocy cierpienia,
w własnym sznura łokciu szukać ukojenia
chodź grzechu postępki na konanie wieczne
zabiorą wzrok bliskich w doczesną ucieczkę.

Chodź rubinowa ziemia zastąpi szafiry
złożone z łez matki dalej będą żyły
i pod stopy moimy w potok się zamienią
jak urodzaj biblijny pokryty czerwienią.

[Amitiel]

Podoba mi się jest moim zdaniem trochę mroczny, może to trochę dziwne ale kiedy przeczytałam Twój wiersz to widziałam w nim siebie.

Pozdrawiam

[Kolos94]

Rzeczywiście, lekko mroczny klimat w tym wierszu, nie do końca też zrozumiałem przesłanie, ale chyba jest dosyć pesymistyczne? Pzdr