Mgła

[Adam Orzechowski]

Mgła kołysze się w dolinach
wynurzając co chwilę głowę
- dla meteorologa to pewnie zwyczajne.

Jednak, przecież ten kształt
nigdy się już nie powtórzy.
Przecież raz powstała,
nie powstanie na nowo taka sama.

Lekka, a zarazem olbrzymia i potężna.
Nie posiada uczuć, rozterek,
leci dokąd wiatr ją przegoni.
Czy człowiek by tak potrafił?

I ta tajemnica z dziecięcej zagadki
- widać pannę bladą,
a dotknąć nie można.

I ciekawe, co zakrywa swoim obliczem?

Nie musi nam tego mówić
- przecież nie jest człowiekiem.

[Nomen Nescio]

Podoba mi się. Płynnie się czyta. Nie ma zbytniej prostoty, ale również wysublimowanych słów. Trafia do czytelnika, przynajmniej do mnie.