Święty spokój jak błękitny kwiat

[Mirosław_Butrym]

Kwiat błękitny, gładko muska słońce,
wyrazisty charakter spłynął
wodospadem spokoju światłości
płatki piękna sklepienia
spadają unosząc spojrzenia
skromnie jak myśli przyjaźni
szeptane w rozumach na przekór powadze;
kwiat lekko muska dobra ciepłem
świętego spokoju.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz pisany chyba na łące pod wpływem chwili ulotnej? Trochę gubię się, gdy go czytam, ale rozumiem, że to taka luźna impresja... Pozdrawiam.

[Mirosław_Butrym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz pisany chyba na łące pod wpływem chwili ulotnej? Trochę gubię się, gdy go czytam, ale rozumiem, że to taka luźna impresja... Pozdrawiam.

Wiersz był pisany w domu, to nie luźna impresja, tylko myśl ściśle określona, która jest wyrazem zdecydowanego formowania figury retorycznej.

Żegnam.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz pisany chyba na łące pod wpływem chwili ulotnej? Trochę gubię się, gdy go czytam, ale rozumiem, że to taka luźna impresja... Pozdrawiam.

Wiersz był pisany w domu, to nie luźna impresja, tylko myśl ściśle określona, która jest wyrazem zdecydowanego formowania figury retorycznej.

Żegnam.

Mirosławie, nie chciałam urazić. Ja to po prostu tak widzę. Czy to żegnam oznacza, że nie mogę już czytać ani komentować Twoich wierszy?

[Mirosław_Butrym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz był pisany w domu, to nie luźna impresja, tylko myśl ściśle określona, która jest wyrazem zdecydowanego formowania figury retorycznej.

Żegnam.

Mirosławie, nie chciałam urazić. Ja to po prostu tak widzę. Czy to żegnam oznacza, że nie mogę już czytać ani komentować Twoich wierszy?

Ja też nie chcę urazić, mimo to widzę swoją pracę inaczej, w końcu jestem jej twórcą i mam prawo inaczej rozumieć jej wagę, charakter oraz znaczenie, co nie oznacza, że ktoś nie ma prawa do swojej prywatnej subiektywnej oceny, żegnam tradycyjnie, jak najbardziej możesz czytać i komentować moje wiersze.

Żegnam.