Ogród

[Jan_Wodnik]

wyszli na brzeg oceanu po długiej podróży
dzieci wysypały się na plażę jak z koszyka
dorośli przysiedli w milczeniu
a potem rozpalili ognisko

dziewczynka wyciągnęła jabłko z kieszeni
powiedziała:
to jest jabłko z jabłonki w ogródku przed kościołem
gdzie zaczęliśmy podróż
spojrzałem:
było na wpół przegniłe i posiniaczone

mężczyźni poszli do lasu na polowanie
potem była uczta i zabawa na plaży

dziewczynka rzuciła jabłko do wody
obojętna fala zabrała je ze sobą

-------

wiele lat później wyrosło miasto
były tam domy i kościół
ale nie było ogródka
ani jabłonki

ocean pozostał obojętnie czekając

[Emmka_Szlajfka]

panta rhei......, c'est la vie... nie było nas był las...etc....
dla mnie jest to prosto namalowana prawda o przemijaniu, zmienności, kolejach losu i niemym świadku przemian- tu oceanie.
pozdrawiam:)

[Ran_Gis]

mnożą się łzy
pod skórą czas przechodzi wiele razy
roznosząc śmierć

zamyśleni w ogród słów
ludzie czekają na ludzi
których słowa

nie spopielą ich znowu w popiół



-wklejam to pod twoim bo to też "ogród",
kiedyś tam napisany.. a Wodnikowy owszem ! uniwersalny.

poniżej nadgarstka R

[Smok]

Brzmi jak wyrwany kawałek opowiadania, takie mało wierszowe, gdyby to było opowiadanie, początek zaciekawia.

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za krótką interpretację i za wpis. Pozdrawiam :)

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Ran. Ciekawy ten Twój kawałek. Pozdrawiam i dzk.

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nie jest opowiadanie tylko wiersz. Dzieki za wpis i opinię. Pozdrawiam.

[janusz_pyzinski]

ogrody mają to do siebie,że nawet zaniedbane są piękne i zawsze tu można znaleźć jakieś miejsce dla siebie
pozdrawiam

[wieśniak m]

niepokoi mnie ta symbolika wyrzuconego jabłka. Jabłko przegniłe z ogródka przykościelnego. Jabłko poznania, nadgnite. Jakby stara wiara straciła na moralnej sile. Wróciła do oceanu. A ludzie dali radę bez niej, bez poznania. Odrzucili tradycję, wiarę przodków. Dostosowali nową do własnych potrzeb...?
No i takie myśli po lekturze wiersza. Pozdrawiam:)

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuje za komentarz i za zauważenie wierszyka. Ogrody są istotne - bez nich jest ciężko .
Pozdrawiam.

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Blisko blisko, dla mnie pewnym wskazaniem jest ostatni wers a właściwie ostatnie słowo tego wersu. Obojętnie - ale czeka, ma czas.Dziękuję za za komentarz i pozdrawiam.

[M._Krzywak]

Zauważam pewną konsekwencje tego "wierszowania" - statycznego w opisie, a dynamicznego w środku. Gdyby nie bolesny brak czasu, wyłapałbym i opisał bogaty w znaczenia świat tych utworów, bo warto.

Pozdrawiam.

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuję za opinię - cos w tym jest. Wiersz nie miał byc jednoznaczny a miał dac do myślenia.
Dzięki za pozytywy. Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Ogród, jako powroty... w dawne miejsca i... tutaj dołączam wypowiedź Wieśniaka, która
bardzo mi zapasowała.
Pozdrawiam... :)