W objęciach namiętności

[Józef Bieniecki]

W objęciach namiętności

Na ołtarzu namiętności.
Na wielu ołtarzach.
Miłość swoje możliwości,
Niezmiennie powtarza.

Jednych bije po kieszeni,
A drugich odurza.
Innych w miłościach promieni,
Powala jak burza.

Choć ma zawsze duże oczy,
Nie dojrzy -nie widzi.
Kiedy życiem jednak kroczy,
Nie rzadko poszydzi.

Odurzona, okłamana,
Rzuca zdrajcy okiem.
Nie kupiona -już sprzedana,
Złym bywa prorokiem.

A wyzuta z poprawności,
Z moralnością zgnitą,
Otrzymuje znak podłości,
Kopniętą lub zbitą.

Tak czy owak- stanowi o losie,
Bywa życiem wymieszana
w niedobrym bigosie.
Więc "miłości ,miłości gdybyś
dupę miała,
to bym cię tak zerżnął , że byś
się zesrała."

Józef Bieniecki

1010) Wieki

Wieku, który przemijasz i rodzisz dziecięciem,
Za przyzwoleniem Boskim, historii westchnięciem,
Smutnych mogił ołtarzy, w lesie zapomniane,
Zębem czasu lub wojny, zmurszołe, nie chciane.

W staroświeckich budowlach jarzmo pisze czasu,
Delikatną zasłoną ozdabia patosu,
Słowem skrybów tak żywym, aż powiewa karta,
Jakby onej historii dziś była otwarta.
Na wiekowych legendach i ustnym przekazie,
Staruszkowym bajaniu, artysty obrazie.
Kronik wiernie pisanych, dzieła wiekopomne,
Niezgłębione ich źródła, mądrością ogromne.
Nauki z czasów płynące w tysiącleciu dziejów,
Laurem wzniosłe na skronie, , wielu dobrodziejów.
Czasu jarzma i jęku, bólu, upodlenia,
Wieku niecnych zwyrodnień, kajdan zniewolenia,
Toczysz koła historii beznamiętną wolę,
Jakby moja Ojczyzna grała drugą rolę.

Wieku wielkich wiktorii, przedmurzem kultury,
Czoła tobie skłaniały Europy córy.
Wielkich technik, upadków, uniesień, kosmosu,
Głodu, nędzy, zniewoleń, wojen i chaosu.
Kiedyś- teraz pierwotni, w okowach techniki,
W wielu ludzkich zachowań słychać jazgot dziki.

Józef Bieniecki

[Wściekły Azot]

Bigos, rżnięcie w dupę, Matka Boska, Ojczyzna, różaniec. Kosmos Polaka.

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Troszkę delikatniej proszę.