Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dziekuję Kaziutek za piękne nutki
bo to lekarstwo na moje smutki
wtedy na skrzydłach wspomnień szybuję
tam gdzie nasz polski chleb tak smakuje

Gdzie pachną kwiaty jak nigdzie na świecie
polska gościnność której nie znajdziecie
ziemia kochana sercu droga i wspaniała
z domem babci i dziadka gdzie się wychowałam

Żal że w Polsce nie jest jak trzeba
żal tego pięknego polskiego nieba
bo wolność w naszym kraju dopiero się rodzi
i wiele problemów w kryzysie przechodzi

A ludzie są kochani bo cierpliwość mają
i na to lepsze jutro ciągle wyglądają
o dobry Boże na bezkresnym niebie
miej w opiece Polskę ona kocha Ciebie

Opublikowano

Szczera tęsknota za Polską i życzenie Jej jak najlepiej...
To z szacunku do Twoich myśli i tęsknot.
"Szczęście to dar który czujesz" Podoba mi się, bo ja właśnie to tak czuję.
Dar szczęścia, to natchnienie i wrażliwość.
A jeszcze co do Polski, to w Polsce dobrze
jest bogatym, patriotom, wrażliwym i natchnionym poetom.
Pozdrawiam z Polski zwłaszcza z Podlasia.
W Kanadzie, także chmury płyną nisko, jak w Polsce na Podlasiu?
W 1990 roku wyczytałem to w książce Stana Tymińskiego: "Święte psy".

Opublikowano

"Pozdrawiam z Polski zwłaszcza z Podlasia. W Kanadzie, także chmury płyną nisko, jak w Polsce na Podlasiu?
W 1990 roku wyczytałem to w książce Stana Tymińskiego: "Święte psy".


A ja tez z Podlasia i masz racje z Kanada klimat dokladnie taki sam,pozdrawiam:)

Opublikowano

Halci:
To fajnie. Pozdrawiam z starego kraju, a tym bardziej z pięknego naszego Podlasia.

kaligraff-owi
O, szczęście ty moje. Ja spłaciłem kredyt - samochodowy kredyt, akurat w czerwcu br.
Ale i tak kocham mój kraj, moją Ojczyznę, która nosi imię: Polska. Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ja kocham ja tak samo ale niestety jestem chora a kanadyjski rzad placi mi bajonskie sumy miesiecznie za leki czego w Polsce nie moglabym oczekiwac i z tego powodu nie wracam chc tesknie ogromnie,pozdrawiam:)
Opublikowano

mocniej pokochasz, obejrzawszy "Wojnę polsko-ruską" Xawerego Żuławskiego wg prozy Doroty Masłowskiej pod tym samym tytułem

po prostu umrzesz z miłości, czego Ci szczerze życzę. taka miłość prowadzi prosto do nieba.

POLECAM
:))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
    • Dorosłem przed innymi. W zbyt młodym wieku osiągnąłem zbyt wielką odpowiedzialność, którą później próbowałem od siebie odrzucić. Moje dzieciństwo wyglądało jak odwrotny schemat. Zbyt duża presja w młodym wieku sprawiła że chciałem całą ją od siebie odrzucić po zaznaniu wolności. Jestem inny, rozwinąłem się inaczej , a teraz konsekwencje są nieodwracalne. Tym razem muszę mierzyć się z nimi sam, chociaż nie są to skutki moich własnych wyborów.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...