@Berenika97
Motyw Hioba cytowanego przez wiatr "coraz mniej wiernie" świetnie oddaje to poczucie całkowitej utraty sensu cierpienia. Ostatnia strofa o zbawieniu jako błędzie przekładu to mistrzostwo. Zostaje w głowie na długo i zmusza do myślenia. Bardzo mądry tekst.
Twój wiersz zostawił mnie z pytaniem, którego nie potrafię od siebie odsunąć. Czy naprawdę uważasz, że cierpienie nie ma żadnego sensu?
@karenka
Mocny i piękny wiersz o wyzwoleniu z toksycznej relacji. Zwierzęce metafory (żyrafa, lis, paw) dobrze budują obraz fałszu i wyniosłości, a obraz dłuta kruszącego zaufanie precyzyjnie oddaje powolne niszczenie relacji. Świetna puenta - "zanim ty wyłamiesz drzwi, ja wyjdę przez okno" - pokazuje przejście od naiwności do sprawczej determinacji. Pozdrawiam.
@Berenika97 jestem poruszona Twoim komentarzem i mam na sercu ciepełko z niego :) Bardzo serdecznie Ci dziękuję za wspanialości;)
Nadal jestem w klimacie H. Poświatowskiej, napisalam jeszcze kilka innych wierszy starajac się przy tym zachować Jej klimat.
Usciski