Ojczyźnie, która ma na imię Polska

[M_Patriota]

Dwóch w jednym:
...Tyle będę Tobie wart, Ojczyzno,
Ile dobrych słów o Tobie
Znajdę pod swoją siwizną.

Poszczycić się za Ciebie blizną, żadna sztuka,
Byle prostak może to uczynić.
Zatem piórem pochwalić Ciebie,
O, to już nie pochwali byle prostak.

Znalazłaś we mnie jedno i drugie, Ojczyzno!

...Cel wyłania się powoli,
tak jak wiersz po wierszu...
Nic nie robić serce boli
i pustym umrzeć tak z życia marszu;
to nie dla mnie z sercem moim -
ja bym chciał objąć duszą niebo,
natchnieniem ziemię udźwignąć swoim
i spocząć wreszcie w tobie ziemio.

* * *
Kiedy nie mogę orać ziemi,
Kiedy nie mogę wydobywać węgla,
Tobie Ojczyzno wiersz wydobędę.

A że duszę mam oracza
I hart niezłomny, jak u "białego murzyna".
Nawet chwila w życiu, która choć jest mi sobacza,
Nie powstrzyma mnie nawet "mieczem wawrzyna".

Kiedy nie czas mi umierać
Lub spocząć na laurach.
Wolę nawet z duszą się poniewierać,
Żeby tylko Tobie przysłużyć się o różnych porach.

Słowa Ci będę układał, choć chłopskie i proste,
Jednakże z sercem będę do tego się przykładał,
Tak jak moja wiara i sumienie jest Tobie czyste.

Kocham Cię, Polsko,
Nie tak jak w wierszu sonet.
I nie tak jak wojsko,
A tak jak kocha kaleki poeta.

Porwę się na śmierć za Tobą -
Umrę nawet dla Ciebie!
Gdyby nie było tak, nie byłbym sobą
I nie byłbym godzien mieć za patriotę siebie.

Nawet duszę wyrwę z siebie,
Jeżeli tylko zajdzie takowa potrzeba.
Zostawię tylko Boga, Honor i Ciebie,
Abym nie umierał na marne, Tobie w potrzebie.

Polsko!

[Dariusz Sokołowski]

"Porwę się na śmierć z tobą" - ciekawa fraza.

[M_Patriota]

Dziękuje! Serdecznie pozdrawiam.