Burza

[Si Vas]

Grzmoty, pioruny, błyskawice
Za co nas tak okrutnie każesz Panie
Wicher wyrywający drzewa
Cośmy Ci uczynili
Nie ma już wieży Babel
Potop zmył nasze grzechy
Za co nas każesz Panie
Cośmy Ci uczynili
Marny to płomyk nadziei
Marna ta iskra życia
Cośmy Ci uczynili
Że każesz nas Panie
Wichury wyciem
Grzmotem pioruna
Błyskawicy blaskiem
Która oświetla
Nasze dłonie
Złączone w przypływie trwogi
Nasze oczy
Zapłakane
Nasze usta
Szepczące modlitwy
Nasze głowy
Cierniem ukoronowane

[Rihtik Stempelek]

Ad vocem kary:

Błyskawice i grzmoty to pioruny!
To nie kara, lecz ożywczy dar niebios.
Wicher rozwiewa lepkich mgieł całuny
i sadzi w wykrotach nowe drzewa.

Co innego było z wieżą Babel,
przez Nemroda wynoszoną nad chmury.
Co innego gdy zabity był Abel,
przez Kaina godnego słusznej bury.

W swoim Słowie Najwyższy wyjawił,
Kogo i kiedy karał osobiście.
Zamiast ukarać On chętnie by zbawił,
bodaj każdego... człeka oczywiście.

Potop nie za nasze grzechy zesłany,
zmyć zatem naszych nie mógł ostatecznie.
To Jezus wszak został na śmierć wydany,
aby wierzący w to mógł żyć wiecznie.

Płonący płomień nadziei wspaniałej,
ogrzewa dusze łaknących żywota.
Tacy pilnują swojej szaty białej,
co ją wybieliła miłości cnota…

W obronie Pana staję strofami,
zaprzeczając, że to On wichrem wyje
i mocnych piorunów darzy razami...
- dla Niego przecież nawet zmarły żyje!

Trwoży brak wiary i nadziei świętej,
wtedy to dłonie łamią się w trwodze,
a oko spod powieki zaciśniętej…
…łzy roni srodze.

[Si Vas]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No cóż ;]
Widocznie may podobne myśli ;]