Żółta Galaretka

[Dominik Pisarski]

Nie będę pytał nikogo o jutro,
Nie lubię pytać wróżbiarzy,
Dzisiaj wezmę pigułkę nasenną
I pójdę sam z sobą w świat marzeń.

I pójdę sam z sobą w świat marzeń
Ciężkich jak żywot, dennych,
Banalnych jak prosta,
Szajs, trans i tępa riposta.

Szajs, trans i tępa riposta
To nietuzinkowe głupoty,
We śnie wirują same banały,
Zdobycze naszej wątpliwej cnoty.

Zdobycze naszej wątpliwej cnoty
Budzą we śnie cnotliwe czyny,
A ja bezwstydnie powiem przed wami,
Nie będę ozdabiał witryny.

Nie będę ozdabiał witryny
Twarzą znaną, na zachętkę,
Pozostanę w snu banale
Zjem w nim żółtą galaretkę.

Zjem w nim żółtą galaretkę
I zejdę do świata nażarty, na krótko
Jest już dziś a ja wciąż twierdzę, że
Nie będę pytał nikogo o jutro.

[teresa943]

hmm..."jutro" zawsze tajemnicą. choć tyle sobie obiecujemy, tak naprawdę nikt z nas nie wie, czy "jutro" się wybudzi z "żółtej galaretki"

forma wiersza i wielość powtórzeń (na siłę) mnie nie zachwyca, ale to Twój wiersz :)

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[Jacek_Suchowicz]

wyrównałbym rytm i pomyślał o jakiejś średniówce

pozdrawiam Jacek

[Anna_Para]

Jasne, że warto wyrównać rytm. Rozumiem "zahaczenia wersów". Tak się rozmawia. Kompozycja znamionuje kolokwialny styl.

Wiersz mi się podoba. Nie rozumiem koloru galaretki i wielkiej litery w tytule. Proponuję jednak tradycyjnie: "Żółta galaretka".

Cieplutko,

Para:)

[Emmka_Szlajfka]

galaretka smakowita! Podoba mi się!, pozdrawiam:)