Matce

[G_K]

Matka siedzi w swym pokoju.
Syn z otwartą książką w swym pokoju siedzi.
Otwiera wyobrażni oczy, szuka wczoraj
w głąb przeszłości kroczy.
I widzi , jakby to była filmu klatka
spokój, on i Matka.



Syn ten kocha Matkę,
jednak nie okazuje tego.
Może nie umie zapomnieć co zrobił złego,
może nie umie , może się wstydzi,
może samego siebie się brzydzi.
Po tym wszystkim co niedobrego uczynił
Matka nadal kocha go,
choć on tak wiele zawinił.
Tak , nadal kocha i nie patrzy w tamto zło.



Urodziła go , dała mu życie i imię.
Wychowała i chroniła przed ludżmi złymi.
Co dobre , a co złe uczyła.
Zrobiłaby wszystko by był szczęśliwy.
Gdy trzeba skarciła,
lecz zawsze broniła.
Ale pewnego dnia syn wybrał własną drogę,
nigdy nie pytaj Mamo o drogę ową,
bo z niej zawrócił,
a myśl o niej przejmuje go trwogą.



Mamo , teraz wracam do domu!
woła syn.
Matka przyjmie go znowu,
wciąż czekała
Jej miłość przez cały czas nie zmalała.
Syn ten Matki potrzebuje
syn kocha
i nigdy stracenia tego już nie zaryzykuje.

[M_Patriota]

Wrażliwy wiersz z życia o Synu i Matce z szczęśliwą puentą. Pozdrawiam z pięknego zielonego Podlasia.

[G_K]

Dzięki M Patriota. Również pozdrawiam, cieszę się, że Podlasie zielone :) wkrótce tam zawitam.

[M_Patriota]

G_K. Przyjeżdżaj jak najszybciej. Zielono jest tak, że aż w oczach zielono. I nie ma nad Podlasiem
pyłu z wulkanu. Słońce świeci, ptaszęta śpiewają, Ludzie mili, jest pięknie i po polsku.

[Jacek_Suchowicz]

te wyszukane rymy to kładą całość

pozdrawiam

[G_K]

M Patriota już jestem na Podlasiu :)
Jacek Suchowicz bla, bla, bla ;P
Pozdrawiam ;)

[M_Patriota]

Miłego pobytu na Ziemi Rodzinnej. Również pozdrawiam po swojemu jako ziomka.