Trudno nie wierzyć w nic

[Coolphon]

Mój horoskop twierdzi
że Bóg nie istnieje
obiecując miłość
i dając nadzieję
że a nuż jutro
nie przegram ze sobą
a nuż nie spotka się
ni z szyją, ni z głową.

Bóg każe mi porzucić
w horoskopy wiarę
obiecując miłość
za drobną ofiarę
przemilczenia siebie
bo tak nie przystoi
i oddania wolności
na rzecz „wolnej woli”.

Oboje mają rację
niezmierną w tej mierze,
nie rozumiem do końca
lecz ciągle w coś wierzę.
Ideałów nie ma
nigdy nie istniały
razem z miłością czystą
poszły się sprzedały.

Powtarzano ciągle
że czarne i białe
wybór należy do Ciebie
choć nie mam go wcale,
a świat mieni się w odcieniach
szarości
dając koncert półprawd
i nibymożliwości.

Kierując się rozumem
cudem wśród galaktyk
i najboższym darem
wróżę sobie długą
sytą strachem wiarę.

[Janusz_Ork]

Co do tematu: święta prawda. Co do formy: OK, ale co znaczy ostani wers trzeciej strofy: "poszły się, sprzedały". Wydaje mi się, że pójść nie jest czasownikiem posiadającym formę zwrotną.
No ale to tak na marginesie. Pozdrawiam.
J.

[Coolphon]

Cenna uwaga. Przecinek miał tam pełnić funkcję krótkiej pauzy, zamiast tego trochę namieszał. Umknęło to mojej uwadze, dzięki.

Również pozdrawiam.

[Stary_Kredens]

Wiersz bardzo, niestety, bliski moim odczuciom, ale fakt trudno nie wierzyć w nic. Ciekawe co człowieka niewierzącego może uwolnić od strachu, Bo wierzącego to niby Bóg ; czyli człowiek, który się lęka nie wierzy w Boga , to w co wierzy , skoro trudno nie wierzyć w nic?
Pozdrawiam Stary Kredens