Do Asklepiosa

[anuncja em]

z twarzy już zmyłam codzienność,
teraz ty ją okryj wzrokiem swych oczu
- ja zajrzę do ich głębin

kąpiel z ciała odarła szary dzień
ciepła, choć okruch zagarnąć
od ciebie tylko chcę – na sen

[mgosia]

Niesamowita potrzeba bliskości wypływa z tego wiersza...
"z twarzy już zmyłam codzienność"
taaak, codziennie nakładana i zmywana twarz - doskonale to rozumiem
pozdrawiam :-)

[Roman Bezet]

Coś w tym jest.
Proszę zwrócić uwagę na powtórzenie (nie słów).
"wzrokiem swych oczu"
Gdyby Pani rozbiła normalny tok składniowy - na rzecz równoważników - byłoby chyba lepiej.
Skróty myślowo - obrazowe w poezji to konieczność :)
pzdr. bezet

[anuncja em]

Takie było zamierzenie tego wiersza Mgosiu, dziękuję... pozdrawiam :-)

Panie Romanie... odpowiem tak... daleka droga przede mną, kresu jej końca nie widać, nie wiem jak długo kroczyć nią będę, ale podoba mi się ta kraina, dziękuję za uwagi z pozdrowieniem
an.em

[Agnes]

proszę się nie obrażać ale napiszę jak ja widziałabym pierwszą zwrotkę:

"z twarzy już zmyłam codzienność,
teraz okryj ją wzrokiem swych oczu
- a zajrzę do ich głębin"

te ja, Ty itd strasznie mnie drazniły i utrudniały czytanie.
To moja mala sugestia, prosze przemyslec to przy okazji kolejnego wiersza;))

pozdrawiam

Agnes

[anuncja em]

Dziekuję, wezmę sugestię pomijania zaimków osobowych pod uwagę...:-)
Serdecznie pozdrawiam
an.em