Wilcza Skała

[Szary_Wilk]

Siedzę na skale
w blasku pod rajem
I myślę o śmierci:
Tylko ona da mi wytchnienie
Ona da od cierpienia zapomnienie
Każdy człowiek zmierza do kresu życia
Lecz większość boi sie tego stanu "nie bycia"
No bo Żal zostawiać piękne srtumyki
nie słyszeć już nigdy jak drapią korniki
Nie zobaczyc skradającego sie lisa
Ani zająca, który gdzieś sobie kica
Jednak może jest to początek lepszego
Może śmierć to zapowiedź czegoś dobrego?
Może swych bliskich spotkamy
Może po śmierci do nich zawołamy
Może strumyki są lepsze w boskim gaju
Może będziemy się czuć jak Adam i Ewa w raju?
Te myśli kołaczą w mej futrzastej głowie
Często myślę o tym zjawisku co śmierć się zowie
Mam nadzieję, że jeden czytelnik sie przesłania dowie!
Ty wiesz, że do Ciebie pisze
I Tworzę bez talentu, tej poezji klisze.