Podwójnie

[Anna_Para]

zaprowadź mnie tam, gdziekolwiek to jest.
niech prócz muzyki nie będzie akcesoriów.

niechby jedno słowo dziękczynnej modlitwy.
z upartą anaforą, powtarzaną do kadencji.

i żadnych luster. nie chcę realizmu.
światło także zbędne. będę się wstydzić,

że zakładam na pierścień z bioder
laur czerwonych znaków papilarnych.

szampan w ciemności zasmakuje aksamitem skóry.
bezwstydnie rozleje się w kielichy nie ze szkła.

jak mnie rozpoznasz w mroku, którym zmysłem
przekonasz, że warto wtaczać głazy, by pokonać materię?

fanfary włączą się same.

[wanesa_ciska]

Gdy uczucie, pragnienie włącza się ten szósty zmysł, gdy nie potrzeba drogowskazów .
To jak słowa bez słow , patrzenie zza zamknietych powiek ..pozdrawiam

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tyle. A i tak za wiele (im więcej słów - w takich razach - tym mniej... no, tego tam...

a "akcesoriów" - zabrzmiało jak "utensyliów"

Miłego maja, X. - idą burze.

[Anna_Para]

Dawnieju:

Dzięki piękne. Ostatnio Cię nie było, jakoś, więc rada Cię czytam;)

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Wanesko:

Dzięki, że komentujesz. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Zuzanna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Anno Paro! :) Tak przyjemnie zmysłowo się mi uczyniło.. ;)
Porównanie muzyki do akcesoria hmm mnie razi, jak to tak przecież muzyka to tak pnadprzedmiotowy element naszych dusz, a na pewno mojej :) Ogólnie całość z zgodzie z moim poprzednikiem był bardziej połączyła, choć może rozstrzelenie ma symbolizować szybszy oddech.. Ale bez usuwania "będę się wstydzić" (może nawet wyeksponować?) .. dodaje tu charakteru, zaskakuje lubieżną otwartością :) Może tak ten fragment:

i żadnych luster. nie chcę realizmu.
światło także zbędne

będę się wstydzić

zakładam na pierścień z bioder
laur czerwonych znaków papilarnych.
ciemność zasmakuje aksamitu skóry
rozleje się w kielichy nie ze szkła.

Pozdrawiam,
Zuzanna M.

[martin_homme]

Witam, dla mnie Twój wiersz ma lekko erotyczne zabarwienie, nawet może nie lekko, gdyż jest tam wiele ciekawych choć nie tak oczywistych aluzji.Pierwsza część to dla mnie poszukiwanie miejsca godnego, jakkolwiek to brzmi, bezpiecznego, gdzie można się schronić od krępującej obecności świata techniki, który mam wrażenie jest jakby intruzem w intymnej sferze przeżyć.Trochę się z tym identyfikuje, dlatego łatwiej mi być może odczytać Twój wiersz.Czy Ty(to pytanie oczywiście do podmiotu lirycznego wiersza) czasem nie chcesz igrać z adresatem, może wyrwać go z jakiegoś duchowego letargu, za pomocą wyzywającego pytania retorycznego, skłonienia do refleksji nad cielesnością ?

Wiersz mi się podoba, ale osobiście czegoś mi brakuje, albo inaczej - chciałbym głębszego dotyku słowem. Podskórnie czuję że forma mogła by być bardziej przemawiająca.
Ale ogólnie bardzo pozytywnie.

pozdrawiam
martin

[Anna_Para]

Zuzanno M:

Dzięki piękne. No, nie da się ukryć, że to erotyk. Czy lubieżny? Nie wiem.

Dzięki za propozycje zmian.

Oczywiście - muzyka nie jest tu jednym z "akcesoriów". Jeśli tak to przeczytałaś, znaczy, że wyszło mi nie tak, jak zamierzałam.

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Martinie:

Dziękuję za komentarz. To, co uznałeś za "brak" w wierszu jest (tak sądzę) między wersami. Jeśli niezbyt wyraźnie - mój błąd, oczywiście.

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Nie wiem, skąd pragnienie Martina Homme :D Jak dla mnie, wiersz jest bardzo dotykający. I jeszcze przejrzysty (w tym gorącym mroku bez luster). A przede wszystkim pobudzający wyobraźnię.
"niechby jedno słowo dziękczynnej modlitwy.
z upartą anaforą, powtarzaną do kadencji." - to najbardziej działa na moją wyobraźnię. Nawet słyszę tę anaforę ;)
"warto wtaczać głazy, by pokonać materię" - a to najbardziej mnie zastanawia.
Pani Anno, skąd tyle wierszy w tak krótkim czasie?

Pozdrawiam!

[Anna_Para]

Agnieszko:

Sugerujesz, że piszę "na akord"? :)

Ty jesteś tu od niedawna... Ja po prostu dużo piszę. Wiem, że to błąd. Już nie będę.
Moja muza sobie poszła;)

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Niczego nie sugeruję, tylko zazdroszczę ;) Zresztą, pisanie "na akord" chyba wyklucza natchnienie, a czy te wiersze powstały bez natchnienia? Chyba nie... Szczególnie skoro w stwarzaniu bierze udział muza :) Pozdrawiam!

[Anna_Para]

Agnieszko:

Dzięki piękne. Przecież mówię, że sobie poszła... I po pisaniu.

Cieplutko,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Dlaczego sobie poszła?

[Anna_Para]

Agnieszko:

Muzy są kapryśne. Wybierają sobie poetki: lepsze, piękniejsze, ... ale to pewnie temat na pw, nie na forum pod wierszem. Dzięki za troskę. Pozdrawiam,

Para:)