Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przekonasz się za późno
że prawda tkwi w obłędzie
niech Ci i będzie dozowanym też

zobaczysz usłyszysz poczujesz
jak znika czas przestrzeń grawitacja
bezkolizyjnie jak we śnie

w odcieniach barwach fantastycznych
Wszechświata i wieczności
podejdzie śmierć

to jedyne pewne

dojdziesz i Ty do tego
że ratunek tkwi w obłędzie
dozowanym niech Ci będzie

w zawilcu śrubie zajobie
pierdolcu zakręconym sprzecznie
tylko i jedynie w tym to pewne

jak niepewne ciągle i wątpiące
że powstaniemy do nowego
przyobiecanego bez pokrycia

w bezwymiarowymym tle

nie będziemy wtedy widzieć
i pamiętać co było i co dalej
w kalendarzu z mgły

jak nie wiedzą tego dziś
błogosławieni których królestwo
jest w odcieniu nieba

poprawdzie i do jasnej sprawy
super błogosławieni to Szurnięci
bo już tu na Ziemi żyją w Raju

dozowanym niech Ci będzie
bo prawda tkwi w swym błędzie
w sztuce jak zadra tkwi

szum to czy nieszum pora cięcie..

Opublikowano

Ciekawa ekspresja, ale brak rytmu sprawia że czyta się to raz jak wiersz a raz czyta się to jak niewiadomoco [sic!].
Ciężko mi cokolwiek o tym powiedzieć, bo ma to swoje momenty i to nawet dobre, więc jedyne co powiem to, to że można by to było zrobić lepiej.

Opublikowano

-do takich dum dum.. z reguły nie wracam traktując to jako szkic,
a upiększanie chropawości w tym przypadku niewiele pogorszy..
rytmiki trochę też w tym widzę..
dzięki za wgląd i uwagę Ran

ps.jako ballada do recytowanego śpiewania..

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      U mnie dziś takie przemyślenia:    Zamykam oczy  Twoja twarz pogodna  Oczy- gasnący blask Wypieram tą myśl  Nie chce by stała się prawdą  Mówisz " udało mi się "  I odchodzisz tydzień później Twój fotel , dla mnie,  Wciąż w nim siedzisz  Usta wykrzywione w uśmiechu  I tlen, który nie zdołał Cię ocalić . Ja też nie zdążyłam. Potrafię płakać .  
    • @violettaŁadnie o ciszy :) Bardziej pasuje mi pierwsze zdjęcie do tematu i chyba dlatego je wybrałaś do wiersza. Jest w nim cisza.  
    • @violetta a ja bym jeszcze dodała:   "W majowym słońcu skąpana, stoisz jak obraz najsłodszy, przez wiatr lekko rozczesana, w sukni od pąków uboższej.    Pobiegnę za Twoim zapachem, gdzie płatki magnolii lśnią biało, by pod tym kwitnącym dachem, wiosnę wspólnie wychwalać całą."   Brakuje tylko zdjęcia, jak to ja mam w zwyczaju;)          
    • @Zbigniew Polit Wszyscy papieże klękali, modlili się i pochylali się nad tym Całunem. Czego jeszcze Panu potrzeba aby przyznał Pan, że KK akceptuje tą relikwię w całej rozciągłości i strzeże jej, jak największy skarb. Gdyby czytał Pan to co napisałem uważnie, znalazłby fragment mówiący, że krew na całunie ma ponad 2000 lat. Wiek krwi został naukowo udowodniony. Obraz ma związek z krwią.  Jest Pan ignorantem. Świadomie ignoruje Pan dział nauki zwanej "syndonologią" i cały, skupiony nad Całunem świat nauki.  Wobec powyższego nie mam zamiaru śledzić dalej Pańskiej ekwilibrystki słownej czy jak Pan woli erystyki i poświęcać czas.
    • czemu żeś smutny tato taki dziś dzień pogodny - byłem świadkiem na mogile synu - krzyż położył cień spojrzał i cichuteńko rzekł wybacz a potem dodał głośniej - jutro też ma być taki jak dziś... przegrał nie kończąc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...