Nieoceniony

[Joanna_Janina]

w końcu słońce wyjrzało zza chmur
a dzień zatopił się w zieleni
otulona w czerwień kwiatów
wyszytych na zwiewnej spódnicy
wyruszyłam na spotkanie
z moją ukochaną Matką

wtedy zjawił się on
patrzył zamyślonym wzrokiem
przez okienko małego kościółka
nie mogąc oderwać
oczu zastygłych
w mimowolnym bezruchu

odwróciłam szybko głowę
wiatr zmazał ślady domysłu
wiedziałam że znów go zobaczę
przechodzącego tuż obok
że usłyszę jego życiową pieśń
i zanucę ją razem z nim

nie zawiodłam się
ten śpiew ukoił mą duszę