Już nie pamiętam...

[Bronisław Jaśmin]

Już nie pamiętam poprzednich wyrzeczeń.
Wszystkie wydałem przez wiatry kasztanom.
Siłując się z owalem - okiem, słońce gniecie
W równiny blaski, w których kasztany pękają.

Zaniosłem wszytko gwiazdom, księżycu, złudzeniom,
A wszystko w co spoglądam rozlewa mgłę w oczy.
Już nie ma miast, gdzie ptaki to w chmurach detale,
I nad którymi niebo z imion pada w nocy.

[Hauru]

Bardzo nielogiczna kompozycja. Nie sposób zrozumieć co wyrzeczenia mają wspólnego z kasztanami. Czemu słońce gniecie etc. No i nie sposób nie wetować frazy "już nie ma miast, gdzie ptaki to w chmurach detale", zdawałoby się, zgodnie z rozsądkiem, że jest wręcz przeciwnie.

[krowieńczak]

Na początku myślałam, że to wiersz o pękających hemoroidach, ale teraz myślę, że chyba nie...Ja przepraszam, że tak..:)