spacer

[iron duke]

splecione dłonie w uścisku nocy
palec w palec gwiazdami
spacer po niebie gdy migocą
marzenia owiane snami

drogą mleczną na wielkim wozie
jadą wtuleni i sobie oddani
komety ogonem dotknięci zaklęciem
w sobie zakochani

na ławce księżyca, co odbija blaskiem
usiedli łapiąc haust światła
pocałunki oddane, ustami składane
czarnej dziury wessała zagadka

skaczą szczęśliwi od słońca do słońca
przemierzając czeluści wszechświata
tajemnicą niebo zapisaną w gwiazdach
znakami zodiaku ich swata

dotykając satelit tulą planety
przeganiając miłością czas
płyną po niebie wypatrując Ziemi
spacerem w zielony las

[Hauru]

Cytując z wiersza:
"[..] czarnej dziury wessała zagadka"
I w wierszu jak w cytacie, czarna dziura wessała cały sens i powstała nam zagadka.
Całość nie ma ładu i składu, pisana by pisać; całość przesiąknięta banałem.

[Rif Notsel]

a mnie tam się podoba... Panie ... wyssany z palca, czy wessany palcem? jakoś tak ...:)))
pozdr. Rif

[krowieńczak]

Mnie też się podoba, miły Hauru. To jest 2:1:D

[krowieńczak]

Tak mi przyszło teraz..:


Sporo wyssałam z palca
i z mlekiem matki.
No, lubię ssać.
Ale chętnie bym też coś przegryzła.
Jakiś trudny orzech, czy coś.
Trochę mnie martwi,
że nie mam jeszcze dwóch siódemek,
nie mówiąc już o zębach mądrości.
Ale dostrzegłam wczoraj pierwszy siwy włos
na swojej skroni
i widok ów zruszył mnie ogromnie
i uradował
Znaczy: jest nadzieja.

[Mynia Ma]

dziękuje za wiersz, bo coś ostatnio uszedł ze mnie chyba cały romantyzm...