Tyle w tobie,ile nie we mnie

[Lady_Supay]

Tyle w tobie miłości, kochany.
Tyle piękna i smutku w twych oczach,
Ile w spojrzeniu matki zatroskanej
Schylonej nad kołyską dziecka płaczącego nocą.

Tyle w tobie spokoju, kochany,
Tyle prawdy, odwagi, mądrości...
Tchnieniem fravarti jesteś mi pisany
Jako misjonarz mej niedoskonałości.

Tyle w tobie nadziei, kochany,
Tyle wiary, pewności w spełnieniu,
Jakbyś gwiazdami przez księżyc był tkany
Bym nie gubiła drogi w snach o wyzwoleniu.

Tyle w tobie czułości, kochany.
Tyle ciepła i serca w uśmiechu,
Co niewinności w życiu darowanym
Przez Boga, i w jego oddechu.



A gdy zasną już nasze anioły
Umęczone sprzątaniem wieczności,
Ty dłoń mi swą podasz w ciemnościach
I poprowadzisz do…
nieśmiertelności.

[Luthien_Alcarin]

ja akurat tego typu form zbytnio nie lubie... choc najprawdopodobniej utwór znajdzie swoich zwoleników- mi brakuje tu zaksoczenia, niedpowoiedzeń, czegos co zmusiloby czytelnika do chocby minimalnego wysiłku... choc oczywiście to sprawa tylko mojego gustu-a nad tymi jak wszytskim wiadomo się nie dyskutuje

Pozdrawiam
Agata

[Lady_Supay]

Tak P. Agato,słuszna uwaga-wiersz jest oczywisty.


To szczery,otwarty list do kogoś,kto kocha...

[Agnes]

hm skoro to list to czemu "w tobie" z małej litery???

Agnes

[Lady_Supay]

Bo to list do!celowy ;-)