Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Człowiek stalowy ze zranień i pragnień
Wciąż parający się bólem, cierpieniem
Jak czarną magią - lecz nadal nie zgadnie
Dlaczego żyje łez ciągłym ronieniem

Wiem, że niektórym łzy, błoto smakują
Strumienie krwi ze zwierzęciałych bożków
Ale czy życie - tylko to co czują?
Są jakby niczym - myślą że są w środku

Środka więc szukam dalej, poza sobą
Tam, gdzie już nic nie znaczą łzy i błoto
Gdzie co sekundę zmierzam nową drogą
Świeżości - tą dla świata wciąż głupotą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Ale wszystko przed Tobą, któż to może wiedzieć, co Ci przyjdzie jeszcze do głowy i kiedy :)
    • zjadacz znowu jojczy płacze zwłoki jakieś dziwne takie niezły obiad lecz od dzisiaj zobojętniał mu ten smaczek      kiedyś plamy go kusiły tym odorem ślicznie słodkim teraz zerka jakoś smętnie niedojada gryzą troski       skóra mięsko sztucznie zgniłe ciekawego nic nie strawię gdzie te pyszne dawne trzewia chyba siebie zjem niebawem      rozmarzony siedzi w kącie chociaż członki bardziej liche nagle wstaje łypie żwawo podskakuje nawet z życiem    idzie nowe inne danie chociaż obiad jest niecały bo od dzisiaj kremowanie człowiek w urnie usypany        zjadacz strasznie wychudzony a ta nowość bardzo kusi wtem w przełyku popiół suchy ciało swoje wnet zakrztusił         oddech prawie w nim zamiera aż bez zwłoki drgawek dostał zanim skonał chociaż wspomniał kiedyś to był smaczny rozkład
    • @Berenika97   Zegara nie oszukasz. Lecz możesz udawać dziś, że wieczność to wy.   Pozdrawiam
    • @Berenika97   Nika:)   to jest bardzo ciche pisanie o rzeczach największych    o pamięci która nie znika nagle tylko przechodzi z jednego ciała do drugiego i z jednego zycia w drugie   zostaje po tym wierszu (czytam go właśnie)    bardzo jasne uczucie   że czas zabiera powoli ale relacja potrafi na moment oddac  wszystko z powrotem   a w fizyce to będzie coś jak echa albo re-fazowania w układach falowych :)   ale ktoś inny zna się akurat na fizyce milion razy bardziej niż ja:)     cudowne i delikatne pisanie :)    
    • Witaj -  Zrozumieć życia sens w samej jego istocie, - czasem jest trudno zrozumieć  - ale lepiej dla człowieka by zrozumiał ten sens bo życie to nie bajka to czysta rzeczywistość naszego bytu -                                                                                                                  Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...