Szał?

[anuncja em]

... widziałam go w górskich potokach
jak nim wzbierały w dół spływając
jak czasem z furią wypluwały
szczątki nagich konarów
odartych z czucia, odartych z wiary

... widziałam go w górskiej rzece
impulsywnie rwącej swe malachitowe istnienie
na jej dnie bunt niepokornych kamiennych grud
gdy je ogarnął szał dzikich urojeń
szlachetności pragnieniem nienasyconym

... widziałam go w twych oczach
gdy niepewności udręka targała ci trzewia
gdyś zobaczył u mnie to samo i poczuł
cierpliwości coraz mocniej zaciskane więzy
gdy przed nami pozostał już tylko dotyk ...

[Janusz Lechicki]

Pomijam całą resztę, ale za te wielokropki to chyba kiedyś kogoś zamorduję.
I za "jaki" też.

Pozdrawiam serdecznie
Janusz Lechicki

[anuncja em]

Żałuję tej reszty, ale dziękuję za przeczytanie... cóz ja zrobię, że je lubię... ;-)
Pozdrawiam
an.em

[Luthien_Alcarin]

wielokropki na szafot:P

Pozdrawiam
Agata

[Jacek_P.]

Anuncjo, widzę, że nie pozwoliłaś sobie na zgilotynowanie wielokropków... ;) Jednak nie popieram ich nadużywania, zwłaszcza na początkach wersów, bo stwarza to wrażenie urywania. Abstrahując od wielokropkowości, mam tam w środeczku maleńkie zastrzeżenie:

widziałam go w górskiej rzece
impulsywnie rwącej swe malachitowe istnienie
na jej dnie bunt niepokornych kamiennych grud
gdy je ogarnął szał dzikich urojeń
szlachetności pragnieniem nienasyconym

Tytułowy szał jest tu niepotrzebnie powtórzony.
A może na przykład tak?

widziałam go w górskiej rzece
impulsywnie rwącej swe malachitowe istnienie
i na jej dnie w buncie niepokornych kamiennych brył (gruda - to zlepek)
gdy je ogarnął pędem dzikich urojeń
szlachetności pragnieniem nienasyconym

Jeszcze trochę mi wadzą trzewia targane przez udrękę. Zastąpiłbym je czymś innym, tylko nie sercem!
W sumie wiersz w moim odczuciu szalony, choć nie bardzo szałowy. W sumie tak sobie. Bez zachwytu, ale OK.
Pozdrawiam
Ja.