[…jako gość…]

[Tomasz_Biela]

. wspomnienie o Iłowej
o miasteczku nie większym
od pestki wiśni ogrodowej




parki te dawne niedawne bo na wyciągnięcie wspomnień
naprawiają się ławki w poblasku dzieciństwa
groby na cmentarzu nie są już tak często dewastowane
bloki na borowskiej pokolorowane ocieplone nie widać żebraków pod bramą kościoła
w ogóle coraz mniej znajomych twarzy coraz mniej kroków
po nowych chodnikach niedługo tylko ja będę chodził
jako gość dawny mieszkaniec podrażniam miasta tętno

niektórzy na tym samym rowerze w tym samym ubraniu jadą
jakby zegarynka tworzyła pętlę

drzew korony nie są tak ubogie w cień – dorosły w końcu
osłaniają te przebyte spacery pilnują ścieżek
aby można było bezpiecznie przejść pod oczami lamp
noc nie jest tak strasznie pusta i bezcelowa jak kiedyś
nie można było się nią najeść – czy to dobrze że teraz można ?

można wszędzie usiąść można na nowo pokochać
most miłości przecinający na pół ulicę ogrodową
odnowiony plac pod kościołem gdzie codziennie
jarmarczni handlarze modlą się o zarobek
karmić się pozostaje niepokojącym spokojem

kiedy odwiedzam ten czerstwy skrawek chleba -
- dorastanie na ulicach pełnych dzieci patologicznych rodzin
wtedy nie wiedziałem co to znaczy patologia więc
wszyscy byliśmy rozsypanymi zabawkami ulicy z małą różnicą
kiedy nikogo już nie było na czarnym placu zabaw
poszedłem coś zjeść reszta dzieciaków poszła głodować
w oczach nieczułych matek i ojców

wyrastałem srogo i słusznie wychowywany
brakowało mi jedynie zżycia z barkiem brata
przy jego boku jak w obecności obcego bohatera z komiksu
teraz już nie jestem jego kulą u nogi jestem
kulą armatnią tak jak i on
strzelamy w różnych kierunkach
danych nam lub nieznanych

[Pan_Biały]

zachłysnąłem się tym wierszem - jest bardzo dobry
pozdrawiam
r

[Dawid Rt]

Czuję ten klimat. Trzeba przyznać, że to kawałek dobrego wiersza.
Pozdrawiam

[Magda_Tara]

tętno miasta (inwersja ;)) i dla mnie: dzieci z patologicznych rodzin

a poza tym znam Cię z tego wiersza.
mówiłam?
inni też
:))

[Waldemar Talar]

Witaj Tomaszu - wiersz rzucił mnie na kolana - a zwłaszcza fragment o tym jak ktoś poszedł
coś zjeść a inni głodować na oczach ojców i matek .
Cały wiersz ma wielką wartość która aż kipi w jego każdej części .
Wiersz zrobił na mnie duże wrażenie takie na dłuższą metę .
Przyzna się że tak naprawdę nie przepadam za długimi wierszami - lecz w tym przypadku
muszę zmienić zdanie i pochwalić i to bardzo .
pozd.

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się że to nie zakrztuszenie ;)

dzięki /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki za przyznanie /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

inwersje dla Ciebie niech pozostaną dla Ciebie ;) nie zaszkodzi :)

dzięki za obecność i za dobrego ducha /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło że zatrzymał się na dłużej /

dzięki

t

[Gość]

Interesujący wiersz, dobry, podoba mi się po prostu, wątki płyną...
A Iłowa to dla mnie przede wszystkim ten obiekt: www.ilowa.pl/galeria_800/0059%20mostek/index.html
Ale to już osobna historia :)
Pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no tak to ta Iłowa / bywalec jakiś ? rodzinę masz tam, bo skoro osobna historia...coś musi się z nią wiązać nie tylko wyszukanie fotografii z konkretnego miasteczka /

dzięki za obecność i czytanie /

t

[Gość]

Sprawy zawodowe. Pośrednio ratowałem ten zabytek :)

[Dorota_Jabłońska]

Z największą przyjemnością dopisuję się do listy pochwał!

Pozdrawiam Tomku :)

[Oxyvia]

Świetny wiersz. Bardzo mi się podoba. Wzruszył mnie. To właściwie jest poetyckie opowiadanie o zmieniającym się miasteczku rodzinnym, dawno opuszczonym. Świetnie oddane te przemiany i to, co stałe, co się tam nie zmienia.

[Almare]

Pięknie.

Wszyscy jesteśmy po trosze takimi podróżnikami w czasie dla miejsc tak wyjątkowych jak dzieciństwo, dorastanie. Niby krajobraz się nie zmienił, niby to samo wokół ale nie, zapach inny, inne tętno, dźwięk.

Pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

aż tak Ci zależało ;) na ratowaniu takiego badziewia :D

p.s dobrze że jednak jest po renowacji, inaczej od razu w oczach się odbija /

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło/ dzięki za obecność i czytanie /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wielkie dzięki /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wszystko staje się inne jeśli odetniemy pępowinę dorastania w danym miejscu a później wracamy z wężem strażackim żeby ugasić pożar miasta / dzięki /


t

[Janusz_Ork]

Tomaszu, bardzo podoba mi się Twój wiersz. Lubię narracyjne formy. Co do treści, to i ja miewam ciągotki do wspomnień. Dobrze zestawione wspomnienia z przeszłości, dzieciństwa ze spojrzeniem dorosłego człowieka, który wraca, widzi wszystko inaczej i czuje się trochę wyalienowany, mianowicie jak tytułowy gość. Pozdrawiam.
J.