Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wypiek-niewypiek

Zuzanna_M.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Zuzanna_M.

Zuzanna_M.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zrobiłam ciasto

0,5 kg nadziei
szklanka miłości
20 dag ufności
3 pocałunki
płaska łyżeczka naiwności
2 krople goryczy
garść zapomnienia

w takiej kolejności wszystko dokładnie wymieszałam
nadzieję jako pierwszą pokryłam miłością
delikatnie i stopniowo dodawałam ufności
dusza pocałunków czekała już środku
ja tylko połączyłam ją z ciałem
naiwność nieproszona wdarła się
od razu po namiętności
gorycz miała wyostrzyć smak
zapomnienie
koniecznością
dopełnieniem.

Wyrabiałam ciasto tak długo
aż zmęczyły się moje myśli
gotowe włożyłam
do obsypanej pragnieniami czasoprzestrzeni

na koniec całość subtelnie wtrąciłam
do nagrzanego serca Twego

chciałam patrzeć jak rośnie
wolałam słuchać jak o tym opowiadasz
ja z przymkniętymi powiekami

już nie potrzebowałam

nagle zmarszczyłeś brwi i powiedziałeś
czuję że opada ...

Opadło.


Zabrakło lęku.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      Puste pisanie.

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski Można dużo pisać i nie powiedzieć nic. Trafne spostrzeżenie. Pozdrawiam serdecznie. :)
    • Benjamin Artur
      Św. Augustyn

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę.   Jeszcze rankiem, w kroplach rosy, miałem w sobie las. Jeszcze rankiem, nim świt spojrzał, miałem w sobie żar.   Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód.   Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech.   Jestem mędrcem, co porzuca siebie. Staję w okowach własnych lęków.   Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam.   Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę.   Wieczorem siadam u Twych bram. Lecz Ty nie zauważasz mnie.   Może to ten habit, może pustka, a może pycha, którą tak gardzisz.   Przez nią jestem niewidomy. Przez nią jak pijany błądzę.   Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód.   Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech.   Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam.  
    • Leszek Piotr Laskowski
      Puste pisanie.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Puste pisanie”   Można tworzyć, co myśl niesie, i się marnie przyzwyczajać, głupoty pisać i brednie lub w poezji się upajać.   Niektórym lekko przychodzi piórkowa ciągłość wenami. Otwiera się im zasuwa za literackimi drzwiami.   I wierszem, jak grochem, sypią z poetycznego koszyka. Innym, w słów ograniczeniach, twórczy mózg się wciąż zamyka.   Może każdy – wszystkim trzeba – próbować swego bazgrania, czuć się poetyczną bestią w możliwości przekazania.   Można pisać też o niczym albo pisać – do niczego. Pięknie, pismem ozdobniczym, – ale bez sensu większego.   Leszek Piotr Laskowski  
    • Stary_Kredens
      Niemożność

      Przez Stary_Kredens · Opublikowano

      @Berenika97 dzięki za czytanie i komentarz,  Pozdrawiam serdecznie kredens  @LessLove dzięki za pochylenie się nad moim wierszykiem Pozdrawiam serdecznie kredens 
    • Benjamin Artur
      Czwarty anioł

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Poet Ka Andrzej P. Zajączkowski andrew Kwiatuszek Waldemar_Talar_Talar Leszek Piotr Laskowski Wiechu J. K. Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam:)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...