świt

[darayavahus]

zroszonym świtem
półkolem widnokręgu
na wpół pomarańczowo-żółte
wzeszło gorejące
i dotknęło nieba blaskiem
spragnione nowego słońce

poświatą jasną
lekko przygasłą
ponad koronami drzew
dmuchnęło barwy wiatrem
przywitało mnie i Ciebie
radości światłem

rozbłyskiem zbudzonych chmur
półkola nieba prześwitem
tak jeszcze do połowy
nastał nam słońcem
dzień całkiem nowy

świtem dla słońca
oczy otworzył, który zasnął
jest jasności gońcem
zbudzony dla Ciebie
moje słońce

[Magda_Tara]

nie przegaduj, a może tak?


zroszonym świtem
na wpół pomarańczowo-żółte
spragnione nowego nieba

wzeszło gorejące

lekko przygasłą poświatą
ponad koronami drzew
dmuchnęło jasnym wiatrem
przywitało mnie i ciebie
radością

rozbłyskiem zbudzonych chmur
prześwitem półkola tak jeszcze do połowy
nastał nowy dzień

świtem wstał który zasnął
jasności gońcem zbudzony dla ciebie
słońce


ale to Twój wiersz
:))

[darayavahus]

dziękuję za wskazówki, zegar tyka ...:)
pozdr. D.

[BeataSzymańska]

podoba mi sie treść, piekny wiersz, poprawka lepsza:)
B.