Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie skradam się
wchodzę jak do siebie
pies nie szczeka
merda ogonem
siadam na kanapie
palę papierosa
śpisz spokojnie
oddychasz równo
do twarzy Ci w aksamitnej pościeli
zatapiam palce w Twoich włosach
przystawiam ostrze do Twojej krtani
pies merda ogonem

Opublikowano

taki sobie ten wiersz.....końcówka

przystawiam ostrze do Twojej krtani
pies merda ogonem

jest ok i tylko tyle

pozdrawiam

Marcin Filip

Opublikowano

No cóż... nie jest taki zły. Atmosfera jednak nieco za słabo wyczuwalna.
Nie podoba mi się kompozycja." Za dużo czynności opisujesz: "skradam się","wchodzę", "siadam", "palę", "śpisz", "oddychasz " - to nazbyt wiele. Postaraj się wykorzystać trochę wyobraźnie i opisz coś innego od czynności! Tro trochę irytujące typu:
"wchodzę do domu,
palę papierosy,
mówię do Ciebie
Ty milczysz,
nie mówię już nic" itd. itd. ...
Zakończenie nudne, całość nie ma żadnego ładunku emocjonalnego, brak klimatu, epitetów, nie wywołuje żadnej reakcji u czytelnika... Radzę jeszcze poczytać poezji znanych lub zaglądać do działu poezji współczesnej...

Pozdrawiam serdecznie

PS. Postaraj się podzielić całość na jakieś zwrotki - bo wygląda to jak opowiadanie.

Opublikowano

chwileczkę jak to: zakończenie nudne.... nie wywołuje żadnej reakcji u czytelnika, to właśnie zakończenie jest najlepsze i to one wywołuje największe emocje, prawdą jest że gdybyś posłodził słowami i podzielił na zwrotki to utwór był by świetny (spróbuj to zmienić).
pozdrawiam

  • 4 lata później...
  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Wioluś. Twój wiersz mówi mi o byciu pragnieniem. o byciu ogniem, który wie, że może spalić ,  a mimo to chce trwać. czytając mam wrażenie, że oddycham  szybciej,  jakby naprawdę ktoś stał na granicy snu i świtu, nie chcąc puścić tej jednej, ostatniej chwili bliskosci. jakbyś powiedziała ze jestem błędem w Twoim systemie, ale błędem, który płonie. Wiolu. przyszłaś ze swoim wierszem i przyniosłaś słońce. w świecie poezji zaświeciło one też. pięknie zaświeciło.  
    • @Berenika97 Kiedyś pisałam wyłącznie rymem i wiem ile to 'kosztuje'  Zważywszy na szalę zamiłowań do pióra, cenię wyżej takie pisanie i pewnie tak mi zostanie, co nie oznacza, że jednak 'skręcam' i próbuję innych dróg. A Jacek Suchowicz pewnie mi tego nie daruje :)       
    • @Natuskaa   Piękna metafora strategicznego myślenia. Kruk kontra gołębie - to pokazuje różnicę między planowaniem a chaosem. To pytanie na końcu zmusza do myślenia. Kiedy wytrwałość staje się nadmierną ostrożnością. Świetnie  prowadzisz od obserwacji natury do filozoficznego pytania.  Pozdrawiam. 
    • Ta miniatura ma swój kolor.    pozdrawiam 
    • Bardzo sugestywny i niepokojący obraz — zimowy pejzaż przechodzi tu płynnie w ludową, niemal groteskową wizję śmierci. Podoba mi się sposób, w jaki sacrum miesza się z codziennością: karczma, rynek, tłum i symbolika zaświatów tworzą razem ciężki, filmowy klimat. To wiersz, który bardziej się przeżywa niż tylko czyta — zostawia w głowie surowy chłód i dużo przestrzeni do własnej interpretacji. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...