Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stojąc w deszczu patrzyłem jak woda przecieka mi między palcami
Chwila nieuwagi i do przeciekających kropel dołączyło życie.
Zacisnąłem mocno pięść i poddałem się pieszczocie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Twoje argumenty są zniewalające.
Przede wszystkim kuleje warsztat, zapewniam, że do ideału daleka droga.
czepiasz się.
zapewniam, że to zgrabna miniaturka, bo daje pole do popisu CZYTELNIKOWI, nie tylko autorowi. [nie tak jak Twoje wiersze, Dawidzie, z którymi nie da się porozmawiać. zakręcone wokół siebie monologi.]
Opublikowano

czasem komplement więcej mówi o tym, kto go prawi, niż o samym przedmiocie komplementu. podobnie z krytyką. do opinii też należy pochodzić krytycznie. i nie zachłystywać się sodówką. tylko tyle.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Twoje argumenty są zniewalające.
Przede wszystkim kuleje warsztat, zapewniam, że do ideału daleka droga.
czepiasz się.
zapewniam, że to zgrabna miniaturka, bo daje pole do popisu CZYTELNIKOWI, nie tylko autorowi. [nie tak jak Twoje wiersze, Dawidzie, z którymi nie da się porozmawiać. zakręcone wokół siebie monologi.]

Wytykanie wierszy jest bardzo nie fair. Już ci mówiłem, napisz coś swojego, zobaczymy, ocenimy. Nie piszę wierszy po to, żeby taka czarna wstążeczka, mogła sobie do nich porozmawiać...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97ja to jestem prosty chłopak ze wsi i na żartach się nie znam :))) pozdrawiam 
    • @Toyer   Bardzo ciekawy pomysł z personifikacją nadziei i szczęścia. A "zmartwiony ojciec" i "ciążowe humory" nadają tej poetyckiej metaforze życiowego realizmu. Koniec przynosi piękne, wyczekiwane ukojenie. Dobry rytm Świetny pomysł na utwór. :)
    • "O tempora! O mores!" = "O czasy! O zwyczaje!" - refleksja autora nad tym, co obecnie wyczynia się w internecie i w mediach społecznościowych... "O tempora! O mores!"   Wcale nie błahe, lecz ponadczasowe poruszam w swych wierszach idee nie nowe. A że ośmielam się wśród kwasu powodzi, poruszać sprawy, o które się godzi? Problemy, które rozważam tak licznie, rzadko poprawne są politycznie. Chcę zgodę czynić i rękę podaję, A wiersz na końcu z morałem oddaję. Jednak wystarczy, że w wierszu poruszę Patriotyzm i wiarę – bo więcej nie muszę. Wtedy internet w swym chamstwie czasami, w ogóle nie liczy się z obelgami. Warto niekiedy zadać pytanie: „Co tu się dzieje, panowie i panie?” Zrozumcie, kochani, proszę mi wierzyć, Pytam z kulturą, nie żeby ośmieszyć. Zresztą wy sami już dobrze wiecie, Co się wyczynia w tym internecie... Kończąc refleksją zapytam od nowa: Czy można szaleństwu temu podołać?
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Leszczym   Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...