Zgłoś

@Jacek_Suchowicz... gdyby... :) ale przechodzi obok tego z obojętnością... Dziękuję.   @Czarek Płatak... zdecydowanie łatwiej osądzać z daleka, a gdy stanie się bliżej, wyrasta czasem ściana wątpliwości, dlatego odpowiedź Czytelnik da sobie sam. Dziękuję Czarek.   Pozdrawiam Was, Panowie.  

śmierć smutek żal to życiowe wariacje z którymi człowiek musi walczyć   uczyć się  powagi nie wmawiać sobie że to tylko chwila nic poważnego   te trzy proste słowa prawdą o życiu którą musimy zrozumieć

a gdyby ludzie czytali dekalog czynili to ze zrozumieniem gdyby użyli choć jedną szarą zmniejszyło by się ludzkie cierpienie   ... Pozdrawiam

@Nata_Kruk To wiersz o budowaniu siebie po stracie. Masz rację - tylko razem na sens. Z drugiej strony trzeba też nauczyć się żyć samemu, gdy nie ma już" razem".Tu chodzi także o moment, gdy " wspólne " się urywa". To boli.  Jeśli chodzi o wymowność " kwitnie gdy jestem niewidzialna " nie chodzi o moment samej " niewidzialności " tu  jako, że ktoś mnie nie rozlicza i nie ocenia.  Daje mi samej  dojść do tego. Nie poucza  to trzeba tak zrobić , a to tak.To  moment, w którym sama decyduję i nikt mną nie kieruje. Faktycznie może za mało oczywiste. Puenta bez ostatniego wersu także działa. Dla mnie jednak ważne było to, żeby to napisać, ponieważ  w tym fotelu znalazłam Tatę.  Tytuł jest przerwotny.  Dziękuję za szczerą ocenę i dokładną analizę wiersza a także za  sugestię poprawek, są dla mnie bardzo ważne. Pozdrawiam serdecznie, pięknego dnia.         @Posem myślę, ze każdy wysiłek jest ważny i potrzebny, nie jest dla mnie ani zmarnowanym czasem ani straconą szansą. Ofiarowanie drugiemu człowiekowi kawałka siebie czy czegoś od siebie leży w mojej naturze. Bardzo serdecznie dziękuję i pozdrawiam.  

@Jacek_Suchowicz... coś z autobiografii.?.... coś tak... :) plecie się wokoło i plecie się w głowie, wtedy na kartkę spadają słowa. Jacku, miło mi bardzo, że zachodzisz do mnie ze słowem. Dziękuję Ci.     @Czarek Płatak... Czarek, jakże piękne czytanie, jestem pod wrażeniem, naprawdę. Tak, wskazówki były 'wybiegiem' dla pamięci, a tej, jakoś trudno 'umrzeć'.  Ślę najszczerszy ukłonik, w podziękowaniu za komentarz... :)