Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czy ktoś kogo bardzo kochamy
nie potrafiący okazać wzajemności
ma prawo do tego żeby używać
wielkich słów pisząc o miłości

Dlaczego to robi pytam - skoro
ranią mu dłonie kwiaty bez kolców
denerwuje śpiew ptactwa i rażą
wschody i zachody słońca

Więc jeszcze raz pytam czemu
robi to na papierze a nie patrząc
prosto w oczy używając małych
ale jakże ważnych i ciepłych słów

Opublikowano

Witaj.
Przekaz bardzo czytelny, ale forma trochę do „podrasowania”.
Np. pierwszy wers trzeciej strofy.
Może tak:
Więc jeszcze raz pytam czemu

Powtórzenie w tym miejscu „pytam” nie przeszkadza.
„Zapytuje” choć poprawne, to tu brzmi jakoś dziwnie.
Pozdrawiam,
Andrzej

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiem lokomotywko że to nie wesoły wiersz - ale myślę że o takich sprawach
warto czasem wspomnieć - pomimo tego że bardzo bolą - czyż nie mam racji .
Bo niestety kręcą się po naszym świecie tacy którzy nie potrafią odwzajemniać
się uczuciem o którym mowa w wierszu .
Cieszę się ze wiersz chociaż smutny - zatrzymał i sprowokował do kom.
pozd.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


znam takich, ktorym ptaki przeszkadzają spać, mieszczuchy....
pozdrawiam ciepło Waldi


Witaj Jagódko - dobrze napisane - dla takich ludzi ptactwa śpiew oraz zachody i wschody
powinny trwać wiecznie .
Dzięki za wgląd i kom.
pozd i życzę miłej nocy
Opublikowano

Waldku, byłam tu kilka razy...czytałam i jak to ja :)zawsze mnie korci, by Ci nieco "zmiksować", jednak powstrzymałam się :)))

Miłość bez wzajemności - ktoś bardzo kochany, "kocha" tylko na papierze, nie umie patrzeć w oczy i przeszkadzają mu ptasie świegotania (zaloty). Peel pyta, czy ktoś taki ma prawo pisać o tym, czego sam nie doświadczył...pytanie "otwarte" - moim zdaniem nie powinno się pisać o tym, o czym nie ma się pojęcia.

Serdecznie pozdrawiam i życzę miłego weekendu :)
Krystyna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...