Jeden z wielu

[Duks]

Chłopiec przemiły wszyscy go chcieli
Jedni na święta nawet go wzięli

Lecz tak jak inni gdy się znudzili
To do bidula znów go zwrócili

Był bardzo smutny niewiele mówił
Wiara w nim gasła aż się pogubił

Pobiegł przed siebie biegł tak z godzinę
W końcu niestety wypatrzył linę

Gdy go znaleźli wisiał na drzewie
Jak to się stało - nikt teraz nie wie




Bidul – Dom dziecka, sierociniec

[Nata_Kruk]

Jeden z wielu... powiało smutkiem w tym wierszu, treść czysta, zrozumiała,
pozwala na głębsze przemyślenia, bo dziecko, to nie rzecz przecież.
Ze strony technicznej, są małe niedociągnięcia i sądzę, że sam wiesz,
w których miejscach.
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Gość]

Ideowo i owszem, ale forma trochę odciąga.
Pozdrawiam.
PS: Nie widzę sensu dawania odnośników wyjaśniających. Jeśli czytelnik nie wie a zada sobie trud odnalezienia to wtedy jest dowód, że utwór cokolwiek zainteresował. Po za tym wskazane słowo może być czytelnikom znane ;)

[tolekbanan]

Ja za Popsutym:-) Choć troszkę dalej. W ogóle zrezygnować z tego bidula. O czym jest wiersz-wiadomo bez tego.

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

popieram