Pisałem wiersz

[Mateusz Kielan]

Czytam Tuwima i Puszkina
wersy pachnące tuberozą,
i zjawy, które ożywiła
poezja, widzę na różowo.

Dlaczego płaczę, kurwa mać,
czy już mnie tylko na to stać?

Kochałem panią – w czasie przeszłym,
pachniała pani tajemnicą,
dotknięciem różdżki, lewym w zęby
strąciła pani miłość w nicość.

Ja się nie skarżę, jest jak jest,
było – minęło, srał to pies.

Wiersz napisałem. Nienajlepszy.
Krytyk mnie skopał zasłużenie:
co pan tu, kurwa, smętnie pieprzy?
Już taki jestem. Nic nie zmienię.

I po co pisać, kurwa mać,
jeśli mnie tylko na to stać?

Mówię do kota: mrucz futrzaku,
masz swój szczęśliwy, koci świat,
bez pokręconych dylematów,
bez zysków i bolesnych strat.

Gdzie ta poezja, pyta wieszcz?
Ty jeden, kocie, chyba wiesz.

[Magda_Tara]

Mateuszu! to najlepszy wiersz, jaki tu zamieściłeś.
świetne klasyczne rymy
niezachwiany rytm, kapitalna tuwimowska stylistyka - tak straszliwie mi bliska.
cudo, zabieram, choć nie dla mnie
ale skoro tu, to RÓWNIEŻ dla mnie
:)))))
a więc zabieram!
brawo i
gratulacje!
Tara

[Anna_Para]

Mateuszu:

No tak... wiersz płynie lekką frazą, bez zająknięcia, równiutki, z refrenem.
Ale treść!
Co ta pani poezja uczyniła peelowi, że jest nią tak zawiedziony? Że ma do niej taki straszny żal?

A swoją drogą - mężczyzna zawiedziony, zraniony do żywego, wyrzuci strumieniem inwektyw, co go boli. Kobiety użalają się, skulone w kłębek, miauczące kotki.

Podoba mi się, Mateuszku.

Cieplutko, Para:)

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Magdo, dziękuję za komentarz. Cieszy mnie, że Ci się podoba. Tak, to wiersz także dla Ciebie. Pozdrawiam.

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu - Pani Poezja, to kapryśna Pani. Pozdrawiam.